Μεγαλώνω φίλοι μου και αναπολώ. Αναπολώ τα χρόνια της νεότητάς μου. Πως αλλάξανε έτσι οι εποχές μέσα σε μία γενιά; Άραγε τί είναι σωστό και τί είναι λάθος;
Ζούμε σε μια εποχή που τα πάντα γίνονται για την ηδονή της στιγμής. Έτσι είναι πιο "βολικό" να γίνεται. Γιατί με αυτό τον τρόπο, κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να... "δεθεί" ή να ξαναεμφανιστεί... Που πήγε η αγνότητα και ο ρομαντισμός;
Δεν υπάρχει πια, στην πλειοψηφία της κοινωνίας μας, κανένας ηθικός φραγμός, καμία ενοχή, καμία ντροπή. Θυσιάζουμε τα πάντα, διαλύουμε οικογένειες, πληγώνουμε ανθρώπους, γιατί όλα γύρω μας είναι έτοιμα να μας... "δοθούν" όποια ώρα το θελήσουμε. Κι εμείς δεν προβάλουμε καμία αντίσταση στο "βωμό" της θελκτικής εμφάνισης, του απαγορευμένου.
Φτάσαμε να βλέπουμε τους ανθρώπους, οι περισσότεροι από εμάς, μόνο σαν ένα... "κομμάτι κρέας" και χάσαμε την ουσία. Μερικές φωτογραφίες, λίγα μηνύματα, ίσως μια βιντεοκλήση και... "έγινε η δουλειά"...
Ο γραπτός λόγος αντικατέστησε τον προφορικό και την άμεση προσέγγιση, καθώς προσφέρει μία παραπάνω άνεση, γιατί υπάρχει ένα είδος... "προστασίας". Η οθόνη του κινητού ή του υπολογιστή δίνει μία αποστασιοποίηση και μία
παραπάνω αυτοπεποίθηση σε κάποιον, καθώς δεν χρειάζεται να κοιτάξει κατάματα αυτή που θέλει, για να της πει αυτά που νιώθει.
Είναι εκείνα που αντικατέστησαν την αγκαλιά, τη φυσική επαφή, την απόλαυση της διάρκειας, το πρώτο άγγιγμα, την επικοινωνία, το σκίρτημα στην καρδιά, τις "πεταλούδες" στο στομάχι, τον ρομαντισμό... Σήμερα όλα γίνονται... "απλά". Χωρίς ενδοιασμούς και πρωτίστως χωρίς αναστολές.
Χάθηκαν οι ρόλοι! Δεν υπάρχει πια η ευγένεια. Ο άντρας πλέον δεν είναι ο μόνος που "κυνηγά", δεν υπάρχει το φλερτ. Δεν υπάρχουν πλέον τα πρώτα ραντεβού. Οι άντρες της "παλαιάς σχολής" είχαν το θάρρος να πλησιάσουν μια γυναίκα και ΌΧΙ το θράσος. Γιατί θράσος είναι να στέλνεις π.χ. φωτογραφίες γυμνές στο messenger, σε μία κοπέλα που δεν γνωρίζεις και θες να γνωρίσεις...
Είχαν ευγένεια και ταυτόχρονα σεβασμό! Αναζητούσαν αγωνιωδώς τρόπους επικοινωνίας μαζί της και την γυναίκα δίπλα τους την έκαναν να αισθάνεται μοναδική. Οι νέοι μας σήμερα, στην πλειονότητά τους, δυστυχώς δεν έχουν μάθει να... "ακούν" μία γυναίκα, ούτε να αφουγκράζονται τις επιθυμίες της και τους προβληματισμούς της. Η μόνη έννοια τους είναι η σαρκική επαφή.
Δεν υπάρχει πλέον το... "παιχνίδι" με το μυαλό, γιατί τώρα είναι όλα τόσο απλά, που δε χρειάζεται να υπάρχει καν... μυαλό! Χάθηκαν απ’ τον κόσμο μας οι όμορφες λεπτομέρειες... Χάθηκε η σκέψη και η ανάληψη ευθύνης... Σήμερα, δε φταίει κανείς και για τίποτα! Σήμερα προωθείται η απώλεια του αισθήματος, το χυδαίο, το απρόσωπο και η αγένεια, στο όνομα δήθεν του εκμοντερνισμού της κοινωνίας. Και καταλήγουμε δυστυχώς στην... "βαρβαρότητα".
Το ποιο τραγικό όλων είναι ότι βλέπεις νέους, σχεδόν παιδιά, μόλις που ακουμπάνε την εφηβεία, κορίτσια και αγόρια, να μιλάνε πρόστυχα, να βρίζουν χυδαία, και να θεωρούν το σεξ αγώνα ανταγωνισμού. Λυπηρό, γιατί χάνουν τόσο όμορφα συναισθήματα...
Όπως όλα δείχνουν, ο επόμενος στόχος θα είναι ο άνθρωπος ο "ανάπηρος συναισθήματος". Υπάρχουν ήδη πολλοί και πολλές ανάμεσά μας με ανικανότητα να αισθανθούν ερωτισμό, να αγαπήσουν ή να κατανοήσουν το κακό που άθελά τους προκαλούν στους άλλους με την στάση τους... Και η καταστροφική εξέλιξη προχωρά... Που θα φτάσουμε αραγε φίλοι μου;
Με μέτρο λοιπόν τα κινητά μας και οι υπολογιστές. Η πραγματική ζωή είναι εκεί έξω και μας περιμένει να την ζήσουμε... Και είναι πραγματικά υπέροχη και μαγική!!!
Λευτερης Παπαεμμανουηλ
(Ανώνυμος εκπαιδευτικός)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Οιοσδήποτε θίγεται από άρθρο ή σχόλιο που έχει αναρτηθεί στο oxafies.com , μπορεί να μας ενημερώσει, στο oxafies@gmail.com ώστε να το αφαιρέσουμε άμεσα. Ομοίως και για φωτογραφίες που υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα.
Στo oxafies.com ακούγονται όλες οι απόψεις . Αυτό δε σημαίνει ότι τις υιοθετούμε η ότι συμπίπτουν με τις δικές μας .