Και διδάσκει το απόλυτο: Εάν δεν αγωνιστείς για τον συνάνθρωπο σου, δεν σου πρέπει “σωτηρία” όσες μετάνοιες και αν κάνεις. Αυτός είναι ο πραγματικός δρόμος, ορθόδοξος και ελληνικός. Ο δρόμος που έχουμε λησμονήσει. Ο δρόμος από τον οποίον έχουμε παραστρατήσει. Και όμως είναι τόσο απλό και ξεκάθαρος.
Αντίσταση στο άδικο, σύγκρουση με τον δυνατό, αλληλεγγύη και χείρα βοηθείας στον αδύναμο
Μεγάλη Τρίτη σήμερα. Η ημέρα που ο Χριστός έδωσε ένα ακόμα μάθημα ζωής, συνθλίβοντας το δόγμα της εξουσιαστικής δομής που πρέσβευε την ανοχή στην κοινωνική αδικία υποσχόμενο ατομική σωτηρία. Με την παραβολή των δέκα παρθένων, ο Χριστός διδάσκει ότι δεν νοείται ενάρετος βίος χωρίς αγώνα για τον συνάνθρωπο. Ακόμα και οι παρθένες που υποτίθεται ήταν “αναμάρτητες” βρήκαν τις πόρτες του παραδείσου κλειστές, επειδή στην διαρκεια του “ενάρετου” βίου τους, δεν βοήθησαν τον συνάνθρωπο που είχε ανάγκη.
Ένα μάθημα ζωής, ένα κήρυγμα επαναστατικό με ύψιστη διαχρονική αξία
Δεν είναι τυχαίο πως ειδικά σήμερα οι άνομοι εξουσιαστές πολεμούν λυσσαλέα το κήρυγμα του Χριστού βάζοντας ως προκάλυμμα διεφθαρμένους χριστεμπορους ή προβάλλοντας την εγωπάθεια του ανθρώπου “αποθεώνοντας” την ώστε να κατακερματίζουν τις κοινωνίες για να τις ελέγχουν αποτελεσματικότερα.
Γι’ αυτό και οι αξίες του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας παραμένουν η βάση του ανθρωποκεντρικού πολιτισμού, ανάχωμα στην προσπάθεια εκβαρβαρισμού της κοινωνίας, είτε απο μισάνθρωπους με μπούργκες είτε από όρνεα με ακριβά κοστούμια.
Τι να συμπληρώσει κάνεις σε αυτόν τον πραγματικά Θείο λόγο. Σε αυτό το λόγο του Δικαίου κατά των αδίκων που εκφράζει κάθε άνθρωπο που αγωνίζεται για την ελευθερία και την αξιοπρέπειά.
O Ιησούς ελέγχει τους γραμματείς και τους Φαρισαίους (μετάφραση)
(Μκ 12,38-40. Λκ 11,37-52. 20,45-47)
Ματθ. 23,1 Τότε ο Ιησους ελάλησε τοις όχλοις καί τοις μαθηταις αυτου
Ματθ. 23,1 Τοτε ο Ιησούς κατά ένα τρόπον επίσημον και έντονον ελάλησε προς τα πλήθη του λαού και τους μαθητάς του
Ματθ. 23,2 λέγων· επί της Μωσέως καθέδρας εκάθισαν οι γραμματεις καί οι Φαρισαιοι.
Ματθ. 23,2 λέγων· “εις την διδασκαλικήν έδραν του Μωϋσέως εκάθησαν οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι.
Ματθ. 23,3 πάντα ουν όσα εάν είπωσιν υμιν τηρειν, τηρειτε καί ποιειτε, κατά δέ τά έργα αυτων μή ποιειτε· λέγουσι γάρ, καί ου ποιουσι.
Ματθ. 23,3 Οσα λοιπόν αν σας διδάσκουν να τηρήτε, τηρείτετα και πράττετέ τα. Μη πράττετε όμως κατά τα έργα αυτών, διότι λέγουν άλλα δεν εφαρμόζουν όσα λέγουν.
Ματθ. 23,4 δεσμεύουσι γάρ φορτία βαρέα καί δυσβάστακτα καί επιτιθέασιν επί τούς ώμους των ανθρώπων, τω δέ δακτύλω αυτων ου θέλουσι κινησαι αυτά.
Ματθ. 23,4 Διότι δένουν φορτία βαρειά και δυσβάστακτα και επιβάλλουν αυτά στους ώμους των ανθρώπων, ενώ οι ίδιοι ούτε με τον δάκτυλον δεν θέλουν να τα κινήσουν.
Ματθ. 23,5 πάντα δέ τά έργα αυτων ποιουσι πρός τό θεαθηναι τοις ανθρώποις. πλατύνουσι γάρ τά φυλακτήρια αυτων καί μεγαλύνουσι τά κράσπεδα των ιματίων αυτων,
Ματθ. 23,5 Ολα δε τα έργα των τα πράττουν, δια να επιδεικνύωνται και δοξάζωνται από τους ανθρώπους. Διότι δένουν και κρεμούν από τα χέρια των πλατειές λωρίδες με ρητά εκ του Νομου και κατασκευάζουν μεγαλύτερα τα κρόσσια γύρω από τα ιμάτιά των, δια να φανούν έτσι, ότι είναι ευσεβείς και δια να κάμουν εντύπωσιν στους ανθρώπους.
Ματθ. 23,6 φιλουσι δέ τήν πρωτοκλισίαν εν τοις δείπνοις καί τάς πρωτοκαθεδρίας εν ταις συναγωγαις
Ματθ. 23,6 Αγαπούν δε να καταλαμβάνουν τας πρώτας θέσεις εις τα δείπνα και τα πρώτα καθίσματα εις τας συναγωγάς
Ματθ. 23,7 καί τούς ασπασμούς εν ταις αγοραις καί καλεισθαι υπό των ανθρώπων ραββί ραββί.
Ματθ. 23,7 και να τους χαιρετούν οι άνθρωποι με βαθείας υποκλίσεις και εκδηλώσεις σεβασμού και να προσφωνούνται από τους ανθρώπους· Διδάσκαλε, διδάσκαλε.
Ματθ. 23,8 υμεις δέ μή κληθητε ραββί· εις γάρ υμων εστιν ο διδάσκαλος, ο Χριστός· πάντες δέ υμεις αδελφοί εστε.
Ματθ. 23,8 Αλλά σεις μη επιδιώκετε να καλήσθε διδάσκαλοι· διότι ένας είναι ο διδάσκαλος σας, ο Χριστός, όλοι δε σεις είσθε αδελφοί και άρα ίσοι μεταξύ σας.
Ματθ. 23,9 καί πατέρα μή καλέσητε υμων επί της γης· εις γάρ εστιν ο πατήρ υμων, ο εν τοις ουρανοις.
Ματθ. 23,9 Και πατέρα, είτε σαρκικόν είτε πνευματικόν, με την έννοιαν ότι αυτός έχει απόλυτον κύρος απέναντί σας και απεριόριστον εξουσίαν, μη καλέσετε κανένα εδώ εις την γην, διότι ένας είναι ο πατήρ σας, ο εν τοις ουρανοίς.
Ματθ. 23,10 μηδέ κληθητε καθηγηταί· εις γάρ υμων εστιν ο καθηγητής, ο Χριστός.
Ματθ. 23,10 Ούτε να ονομασθήτε καθηγηταί, διότι ένας είναι ο μοναδικός και τέλειος καθηγητής σας, ο Χριστός, (ο οποίος και μόνος διδάσκει ανόθευτον την αλήθεια και καθοδηγεί με ασφάλειαν τους ανθρώπους στον δύσκολον δρόμον της σωτηρίας).
Ματθ. 23,11 ο δέ μείζων υμων έσται υμων διάκονος.
Ματθ. 23,11 Και εκείνος, που είναι μεγαλύτερος μεταξύ σας ως προς την γνώσιν και το αξίωμα πρέπει με ταπείνωσιν και καλωσύνην να υπηρετή τους άλλους.
Ματθ. 23,12 όστις δέ υψώσει εαυτόν ταπεινωθήσεται, καί όστις ταπεινώσει εαυτόν υψωθήσεται.
Ματθ. 23,12 Οποιος δε υπερηφανευθή και υψώσει τον ευατόν του απέναντι των άλλων θα ταπεινωθή και όποιος με χριστιανικήν αγάπην και συναίσθησιν ταπεινώσει τον ευατόν του και γίνη υπηρέτης των άλλων, θα εξυψωθή και δοξασθή από τον Θεόν.
Ματθ. 23,13 Ουαί δέ υμιν, γραμματεις καί Φαρισαιοι υποκριταί, ότι κατεσθίετε τάς οικίας των χηρων καί προφάσει μακρά προσευχόμενοι· διά τουτο λήψεσθε περισσότερον κριμα.
Ματθ. 23,13 Αλλοίμονον δε εις σας, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί, διότι, άπληστοι και πλεονέκται καθώς είσθε, κατατρώγετε τας οικίας των χηρών και συγχρόνως με το πρόσχημα της ευλαβείας κάνετε μακράς προσευχάς· δια τούτο και θα τιμωρηθήτε από την θείαν δικαιοσύνην πολύ περισσότερο, παρ’ όσον οι άλλοι άρπαγες και κλέπται.
Ματθ. 23,14 Ουαί υμιν, γραμματεις καί Φαρισαιοι υποκριταί, ότι κλείετε τήν βασιλείαν των ουρανων έμπροσθεν των ανθρώπων· υμεις γάρ ουκ εισέρχεσθε, ουδέ τούς εισερχομένους αφίετε εισελθειν.
Ματθ. 23,14 Αλλοίμονό σας, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί, διότι με την διεστραμμένην διδασκαλίαν σας, που την παρουσιάζετε ως διδασκαλίαν τάχα του Θεού, κλείετε την βασιλείαν του Θεού εμπρός από τους ανθρώπους. Ετσι, και σεις δεν εισέρχεσθε, αλλά και εκείνους που θέλουν να εισέλθουν δεν τους αφήνετε
Ματθ. 23,15 Ουαί υμιν, γραμματεις καί Φαρισαιοι υποκριταί, ότι περιάγετε τήν θάλασσαν καί τήν ξηράν ποιησαι ένα προσήλυτον, καί όταν γένηται, ποιειτε αυτόν υιόν γεέννης διπλότερον υμων.
Ματθ. 23,15 Αλλοίμονόν σας, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί, διότι γυρίζετε εις όλα τα μέρη, περιέρχεσθε την θάλασσαν και την ξηράν, δια να κάμετε ένα ειδωλολάτρην προσήλυτον Ιουδαίον. Και όταν γίνη, τον εξωθείτε εις την κακίαν και την πώρωσιν και τον κάνετε γέννημα της κολάσεως δυό φορές χειρότερον από σας.
Ματθ. 23,16 Ουαί υμιν, οδηγοί τυφλοί, οι λέγοντες ός άν ομόση εν τω ναω, ουδέν εστιν, ός δ᾿ άν ομόση εν τω χρυσω του ναου, οφείλει.
Ματθ. 23,16 Αλλοίμονό σας, οδηγοί τυφλοί, που λέγετε· Αν τυχόν ορκισθή κανείς στον ναόν, δεν είναι τίποτε, όποιος όμως ορκισθή στο χρυσάφι του ναού, οφείλει να τηρήση τον όρκον του.
Ματθ. 23,17 μωροί καί τυφλοί! τίς γάρ μείζων εστίν, ο χρυσός ή ο ναός ο αγιάζων τόν χρυσόν;
Ματθ. 23,17 Είσθε μωροί και τυφλοί! Διότι ποιός είναι μεγαλυτέρας τιμής άξιος και σεβασμού ο χρυσός η ο ναός που αγιάζει τον χρυσόν;
Ματθ. 23,18 καί· ός άν ομόση εν τω θυσιαστηρίω, ουδέν εστιν, ός δ᾿ άν ομόση εν τω δώρω τω επάνω αυτου, οφείλει.
Ματθ. 23,18 Και πάλιν λέγετε· όποιος τυχόν ορκισθή στο θυσιαστήριον, είναι σαν να μη έχη κάμει όρκον, όποιος όμως ορκισθή στο δώρον, που έχει προσφερθή επάνω στο θυσιαστήριον, οφείλει να τηρήση τον όρκον του,
Ματθ. 23,19 μωροί καί τυφλοί! τί γάρ μειζον, τό δωρον ή τό θυσιαστήριον τό αγιάζον τό δωρον;
Ματθ. 23,19 Μωροί και τυφλοί! Τι είναι ανώτερον και ιερώτερον, το δώρον η το θυσιαστήριον που αγιάζει το δώρον;
Ματθ. 23,20 ο ουν ομόσας εν τω θυσιαστηρίω ομνύει εν αυτω καί εν πασι τοις επάνω αυτου·
Ματθ. 23,20 Μαθετε λοιπόν, ότι εκείνος που ορκίζεται στο θυσιαστήριον, ορκίζεται εις αυτό και εις όλα όσα υπάρχουν επάνω εις αυτό.
Ματθ. 23,21 καί ο ομόσας εν τω ναω ομνύει εν αυτω καί εν τω κατοικήσαντι αυτόν·
Ματθ. 23,21 Και εκείνος που ορκίζεται στον ναόν, ορκίζεται όχι μόνον εις αυτόν, αλλά και στον Θεόν που τον έχει κάμει κατοικίαν του.
Ματθ. 23,22 καί ο ομόσας εν τω ουρανω ομνύει εν τω θρόνω του Θεου καί εν τω καθημένω επάνω αυτου.
Ματθ. 23,22 Και εκείνος που ορκίζεται στον ουρανόν, ορκίζεται συγχρόνως στον θρόνον του Θεού και στον Θεόν, που κάθεται επάνω εις αυτόν.
Ματθ. 23,23 Ουαί υμιν, γραμματεις καί Φαρισαιοι υποκριταί, ότι αποδεκατουτε τό ηδύοσμον καί τό άνηθον καί τό κύμινον, καί αφήκατε τά βαρύτερα του νόμου, τήν κρίσιν καί τόν έλεον καί τήν πίστιν· ταυτα δέ έδει ποιησαι κακεινα μή αφιέναι.
Ματθ. 23,23 Αλλοίμονο σε σας, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί, διότι δίδετε στον ναόν δια τους ιερείς το δέκατον από τον δύοσμον και τον άνηθον και το κύμινον, τηρείτε δηλαδή τας επουσιώδεις διατάξστου Νομου, και αφήσατε τα βαρύτερα και σπουδαιότερα, δηλαδή την δικαίαν κρίσιν και την ευσπλαγχνίαν και την αληθινήν πίστιν· και αυτά έπρεπε να εφαρμόσετε και εκείνα δεν έπρεπε να αφίνετε.
Ματθ. 23,24 οδηγοί τυφλοί, οι διυλίζοντες τόν κώνωπα, τήν δέ κάμηλον καταπίνοντες!
Ματθ. 23,24 Οδηγοί τυφλοί, που περνάτε από λεπτό σουρωτήρι το κρασί και το νερό, μήπως καταπιήτε κανένα κουνούπι, ενώ καταπίνετε ολόκληρη γκαμήλα. (Τηρείτε τα μικρά και ασήμαντα και αδιαφορείτε δια τα μεγάλα και σπουδαία).
Ματθ. 23,25 Ουαί υμιν, γραμματεις καί Φαρισαιοι υποκριταί, ότι καθαρίζετε τό έξωθεν του ποτηρίου καί της παροψίδος, έσωθεν δέ γέμουσιν εξ αρπαγης καί αδικίας.
Ματθ. 23,25 Αλλοίμονό σας, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί, διότι καθαρίζετε το έξω από το ποτήρι και το πιάτο, μέσα δε αυτά είναι γεμάτα από τροφάς, που προέρχονται από αρπαγές και αδικίες.
Ματθ. 23,26 Φαρισαιε τυφλέ, καθάρισον πρωτον τό εντός του ποτηρίου καί της παροψίδος, ίνα γένηται καί τό εκτός αυτων καθαρόν.
Ματθ. 23,26 Φαρισαίε τυφλέ, καθάρισε πρώτα αυτό που υπάρχει μέσα στο ποτήρι και το πιάτο, ώστε να μη προέρχεται από αδικίαν, αλλά από την τιμίαν εργασίαν σου, δια να γίνη και το απ’ έξω καθαρόν. (Μη προσπαθείτε, δηλαδή, εξωτερικώς μόνον να φαίνεσθε ευσεβείς, αλλά προσπαθείτε να αποκτήσετε και την εσωτερικήν καθαρότητα και αγιότητα).
Ματθ. 23,27 Ουαί υμιν, γραμματεις καί Φαρισαιοι υποκριταί, ότι παρομοιάζετε τάφοις κεκονιαμένοις, οίτινες έξωθεν μέν φαίνονται ωραιοι, έσωθεν δέ γέμουσιν οστέων νεκρων καί πάσης ακαθαρσίας.
Ματθ. 23,27 Αλλοίμονό σας, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί, διότι ομοιάζετε με τάφους ασβεστωμένους, οι οποίοι εξωτερικώς μεν φαίνονται ωραίοι, ενώ από μέσα είναι γεμάτοι με κόκκαλα πεθαμένων και με κάθε ακαθαρσίαν.
Ματθ. 23,28 ούτω καί υμεις έξωθεν μέν φαίνεσθε τοις ανθρώποις δίκαιοι, έσωθεν δέ μεστοί εστε υποκρίσεως καί ανομίας.
Ματθ. 23,28 Ετσι και σεις, εξωτερικώς μεν φαίνεσθε στους ανθρώπους δίκαιοι, ενώ από μέσα είσθε γεμάτοι από υποκρισίαν και κάθε παρανομίαν.
Ματθ. 23,29 Ουαί υμιν, γραμματεις καί Φαρισαιοι υποκριταί, ότι οικοδομειτε τούς τάφους των προφητων καί κοσμειτε τά μνημεια των δικαίων,
Ματθ. 23,29 Αλλοίμονο σε σας, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί, διότι οικοδομείτε τους τάφους των προφητών και στολίζετε τα μνημεία των δικαίων
Ματθ. 23,30 καί λέγετε· ει ημεν εν ταις ημέραις των πατέρων ημων, ουκ άν ημεν κοινωνοί αυτων εν τω αίματι των προφητων.
Ματθ. 23,30 και λέτε, εάν εζούσαμε εις τας ημέρας των προγόνων μας, δεν θα συμμετείχαμε εις την αιματοχυσίαν και τον άδικον θάνατον των προφητών.
Ματθ. 23,31 ώστε μαρτυρειτε εαυτοις ότι υιοί εστε των φονευσάντων τούς προφήτας.
Ματθ. 23,31 Ωστε σεις οι ίδιοι βεβαιώνετε ότι είσθε γνήσιοι και αντάξιοι απόγονοι εκείνων, που εφόνευσαν τους προφήτας.
Ματθ. 23,32 καί υμεις πληρώσατε τό μέτρον των πατέρων υμων.
Ματθ. 23,32 Λοιπόν ολοκληρώστε και εσείς το έργον των πατέρων σας, κάμετε όσα εκείνοι δεν έκαμαν, φονεύσατε τον Μεσσίαν, δια να φθάσετε έτσι στο έσχατον όριον της κακίας.
Ματθ. 23,33 όφεις, γεννήματα εχιδνων! πως φύγητε από της κρίσεως της γεέννης;
Ματθ. 23,33 Φιδια, οχιές, πως είνα δυνατόν να αποφύγετε την δικαίαν και τρομεράν καταδίκην της γέεννης;
Ματθ. 23,34 διά τουτο ιδού εγώ αποστέλλω πρός υμας προφήτας καί σοφούς καί γραμματεις, καί εξ αυτων αποκτενειτε καί σταυρώσετε, καί εξ αυτων μαστιγώσετε εν ταις συναγωγαις υμων καί διώξετε από πόλεως εις πόλιν,
Ματθ. 23,34 Δια να σας δώσω την τελευταίαν πολύτιμον ευκαιρίαν να σωθήτε, ιδού εγώ στέλνω εις σας προφήτας και σοφούς και δαδασκάλους του νόμου μου, τους Αποστόλους μου. Σεις όμως άλλους από αυτούς θα φονεύσετε και θα σταυρώσετε και άλλους θα τους μαστιγώσετε εις τας συναγωγάς σας και θα τους διώξετε από πόλιν εις πόλιν.
Ματθ. 23,35 όπως έλθη εφ᾿ υμας παν αιμα δίκαιον εκχυνόμενον επί της γης από του αίματος Άβελ του δικαίου έως του αίματος Ζαχαρίου υιου Βαραχίου, όν εφονεύσατε μεταξύ του ναου καί του θυσιαστηρίου.
Ματθ. 23,35 Δια να πέση έτσι επάνω σας το αθώον αίμα που εχύθη άδικα εις την γην, από το αίμα του δικαίου Αβελ έως το αίμα του Ζαχαρίου, του υιού Βαραχίου, τον οποίον εφονεύσατε μεταξύ του ναού και του θυσιστηρίου, χωρίς να φοβηθήτε ούτε του τόπου τούτου την ιερότητα.
Ματθ. 23,36 αμήν λέγω υμιν ότι ήξει ταυτα πάντα επί τήν γενεάν ταύτην.
Ματθ. 23,36 Σας διαβεβαιώνω ότι όλα αυτά θα ξεσπάσουν εις την γενεάν αυτήν.
Κατά την Μεγάλη Τρίτη επιτελούμε ανάμνηση της περί των δέκα παρθένων γνωστής παραβολής του Κυρίου
Η Εκκλησία μας καλεί να είμεθα έτοιμοι για να υποδεχθούμε, κρατούντες τις λαμπάδες των αρετών μας, τον ουράνιον Νυμφίο, τον Κύριον Ιησού, ο Οποίος θα έλθει αιφνίδια, είτε ειδικά κατά τη στιγμή του θανάτου μας, είτε γενικά κατά τη Δευτέρα Παρουσία.
Επίσης μας καλεί, φέρουσα ενώπιό μας και τη παραβολή των ταλάντων, να καλλιεργήσουμε και να αυξήσουμε τα χαρίσματα που μας έδωσε ο Θεός.
Ο Κύριός μας, ο Ιησούς Χριστός, όταν ανέβαινε στα
Ιεροσόλυμα και πλησίαζε προς το εκούσιο Πάθος, έλεγε στους μαθητές Του
ορισμένες παραβολές για να τους προετοιμάσει. Μερικές, μάλιστα, τις
έλεγε για να καυτηριάσει και να χτυπήσει του Γραμματείς και τους
Φαρισαίους. Μια από αυτές, τη σημερινή των δέκα παρθένων, την είπε για
να παρακινήσει μεν όλους προς την ελεημοσύνη, αλλά και να διδάξει όλους
μας να είμαστε έτοιμοι πριν μας προλάβει το τέλος του θανάτου.
Επειδή έχει πολλή δόξα η παρθενία (πραγματικά είναι μεγάλο κατόρθωμα!)
και για να μη βρεθεί κάποιος που κατορθώνει αυτό το μεγάλο έργο, αλλά
παραμελεί τα άλλα και ιδίως την ελεημοσύνη, προβάλλει αυτή τη παραβολή.
Τρέχει πολύ γρήγορα η νύκτα της παρούσης ζωής, έτσι οι παρθένες όλες
νύσταξαν και κοιμήθηκαν, δηλαδή πέθαναν, γιατί ο θάνατος λέγεται και
ύπνος. Καθώς κοιμόντουσαν, στη μέση της νύχτας ακούσθηκε μια
δυνατή φωνή που έλεγε: «Να ΄τος ο Νυμφίος, έρχεται! Βγείτε όλες να Τον
προϋπαντήσετε!». Τότε οι φρόνιμες παρθένες που είχαν φροντίσει να έχουν
άφθονο λάδι, συνάντησαν τον Νυμφίο και μπήκαν μέσα μαζί Του, όταν
ανοίχθηκαν οι πύλες. Αυτές κοντά στις άλλες αρετές και μάλιστα
της παρθενίας, φρόντισαν να έχουν άφθονο και το λάδι της ελεημοσύνης.
Αντίθετα οι άλλες πέντε παρθένες που δεν είχαν αρκετό λάδι, όταν ξύπνησαν
ζητούσαν λίγο από τις φρόνιμες, αλλά μετά θάνατο δεν είναι εύκολο να
αγοράσεις λάδι από αυτούς που το πουλούν, δηλαδή τους φτωχούς. Αυτές, η
παραβολή, τις ονομάζει μωρές, γατί ενώ κατόρθωσαν το δυσκολώτερο, την
”παρθενία”, παραμέλησαν το ευκολώτερο γιατί ήταν ανελεήμονες καρδιές.
Όποιος λοιπόν κατορθώσει μια αρετή – έστω μεγάλη – αλλά δε φροντίσει και
για τις άλλες και ιδίως την ελεημοσύνη, δε μπορεί να μπει μαζί με το
Χριστό στην αιώνια ανάπαυση και γυρίζει πίσω ντροπιασμένος. Και
τίποτα δεν είναι πιό λυπηρό και πιο ντροπιαστικό από μια “παρθένο” που
νικιέται απ’ τον έρωτα των χρημάτων.
Απολυτίκιον
Ηχος πλ. δ’.
Ιδού ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός, καί μακάριος ο δουλος, όν ευρήσει γρηγορουντα, ανάξιος δέ πάλιν, όν ευρήσει ραθυμουντα. Βλέπε ουν ψυχή μου, μή τω ύπνω κατενεχθής, ίνα μῄ τω θανάτω παραδοθης, καί της βασιλείας έξω κλεισθης, αλλά ανάνηψον κράζουσα· Άγιος, Άγιος, Άγιος ει ο Θεός, διά της Θεοτόκου ελέησον ημας.
(Μετάφραση Ανδρέας Θεοδώρου)
Να, ο Νυμφίος έρχεται στό μέσο της νύχτας, κι ευτυχισμένος θά ειναι ο δουλος πού θά τόν βρει (ο Νυμφίος) ξάγρυπνο νά τόν περιμένει· ανάξιος όμως πάλι θά ειναι εκεινος, πού θά τόν βρει ράθυμο καί απροετοίμαστο. Βλέπε, λοιπόν, ψυχή μου νά μή βυθιστεις στόν πνευματικό ύπνο, γιά νά μήν παραδοθεις στό θάνατο (της αμαρτίας) καί νά μείνεις έξω της βασιλείας του Θεου. Αλλά ανάνηψε κράζοντας· Άγιος, άγιος, άγιος εισαι εσύ ο Θεός· σωσε μας διά της προστασίας των επουρανίων ασωμάτων δυνάμεων (των Αγγέλων).
Κοντάκιον
Ηχος β’. Τά άνω ζητων.
Τήν ώραν ψυχή, του τέλους εννοήσασα, καί τήν εκκοπήν, της συκης δειλιάσασα, τό δοθέν σοι τάλαντον, φιλοπόνως έργασαι ταλαίπωρε, γρηγορουσα καί κράζουσα· Μή μείνωμεν έξω του νυμφωνος Χριστου.
Κάθισμα
Ηχος δ’. Ο υψωθείς εν τω Σταυρω.
Τόν Νυμφίον αδελφοί αγαπήσωμεν, τάς λαμπάδας εαυτων ευτρεπίσωμεν, εν αρεταις εκλάμποντες καί πίστει ορθη, ίνα ως αι φρόνιμοι, του Κυρίου παρθένοι, έτοιμοι εισέλθωμεν, σύν αυτω εις τούς γάμους· ο γάρ Νυμφίος δωρον ως Θεός, πασι παρέχει τόν άφθαρτον στέφανον.
Έτερον Κάθισμα
Ηχος δ’. Κατεπλάγη Ιωσήφ.
Βουλευτήριον Σωτήρ, παρανομίας κατά σου, Ιερεις καί Γραμματεις, φθόνω αθροίσαντες δεινως, εις προδοσίαν εκίνησαν τόν Ιούδαν· όθεν αναιδως, εξεπορεύετο, ελάλει κατά σου, τοις παρανόμοις λαοις. Τί μοι φησί παρέχετε, καγώ υμιν αυτόν παραδώσω εις χειρας υμων; Της κατακρίσεως τούτου ρυσαι, Κύριε τάς ψυχάς ημων.
Έτερον Κάθισμα
Ηχος πλ. δ’. Τήν σοφίαν καί Λόγον.
Ο Ιούδας τη γνώμη φιλαργυρει, κατά του Διδασκάλου ο δυσμενής, κινειται βουλεύεται, μελετα τήν παράδοσιν, του φωτός εκπίπτει, τό σκότος δεχόμενος, συμφωνει τήν πρασιν, πωλει τόν ατίμητον· όθεν καί αγχόνην, αμοιβήν ων περ έδρα, ευρίσκει ο άθλιος, καί επώδυνον θάνατον. Της αυτου ημας λύτρωσαι, μερίδος Χριστέ ο Θεός, των πταισμάτων άφεσιν δωρούμενος, τοις εορτάζουσι πόθω, τό άχραντον Πάθος σου.
Ο Οικος
Τί ραθυμεις αθλία ψυχή μου; τί φαντάζη ακαίρως μερίμνας αφελεις; τί ασχολεις πρός τά ρέοντα; εσχάτη ώρα εστίν απ΄ άρτι, καί χωρίζεσθαι μέλλομεν των ενταυθα, έως καιρόν κεκτημένη, ανάνηψον κράζουσα· Ημάρτηκά σοι Σωτήρ μου, μή εκκόψης με, ώσπερ τήν άκαρπον συκην, αλλ’ ως εύσπλαγχνος Χριστέ, κατοικτείρησον, φόβω κραυγάζουσαν· Μή μείνωμεν έξω του νυμφωνος Χριστου.
(Μετάφραση Ανδρέας Θεοδώρου)
Γιατί εισαι οκνηρή καί αδιάφορη, αθλία μου ψυχή; Γιατί φαντάζεσαι άκαιρα μέριμνες ανόητες καί μάταιες; Γιατί ασχολεισαι μέ πράγματα πού ρέουν καί χάνονται; Σέ λίγο φθάνει η τελευταία ώρα της ζωης μας καί πρόκειται νά χωριστουμε από τά πράγματα του κόσμου τούτου. Όσο ακόμη έχεις καιρό, σύνελθε από τήν αδιαφορία, κράζουσα· Αμάρτησα ενώπιόν σου, Σωτηρα μου· μή μέ κόψεις όπως τήν άκαρπη συκή, αλλά ως σπλαχνικός Πατέρας, Χριστέ, δειξε συμπάθεια σέ μένα, πού κραυγάζω· νά μή μείνουμε έξω από τό νυμφώνα του Χριστου.
Πληροφοριες από το Saint.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Οιοσδήποτε θίγεται από άρθρο ή σχόλιο που έχει αναρτηθεί στο oxafies.com , μπορεί να μας ενημερώσει, στο oxafies@gmail.com ώστε να το αφαιρέσουμε άμεσα. Ομοίως και για φωτογραφίες που υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα.
Στo oxafies.com ακούγονται όλες οι απόψεις . Αυτό δε σημαίνει ότι τις υιοθετούμε η ότι συμπίπτουν με τις δικές μας .