Πρέσπες: Από έξωθεν επιβολή εξελίσσεται σε…πατριωτική επιλογή

Μαρία Νεγρεπόντη Δελιβάνη

Η πρώτη Ελληνίδα Πρύτανης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Έγινε δεκτή στη Σχολή Νομικών και Οικονομικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, το οποίο περάτωσε με άριστα. Με υποτροφία της Γαλλικής Κυβέρνησης, έγινε δεκτή στη Σχολή Νομικών και Οικονομικών Επιστημών της Σορβόννης, από όπου έλαβε δύο διπλώματα ανωτέρων σπουδών, στην Πολιτική Οικονομία και στις Οικονομικές Επιστήμες, καθώς και το κρατικό διδακτορικό της δίπλωμα με άριστα και έπαινο. Η διατριβή της δημοσιεύτηκε με δαπάνες του Εθνικού Κέντρου Ερευνών της Γαλλίας (CNRS) και δόθηκε ως τμήμα της βιβλιογραφίας των μεταπτυχιακών σπουδαστών καθώς το θέμα και κυρίως τα συμπεράσματα του θεωρήθηκαν πρωτοποριακά. Συμπλήρωσε τις οικονομικές της σπουδές στη London School of Economics.

Οι Πρέσπες, όπως άλλωστε ήταν αναμενόμενο, εξελίσσονται σε αιμορραγούσα πληγή για την Ελλάδα. Και να το υπογραμμίσω. Όχι, μόνο για τη Θεσσαλονίκη και τη Β. Ελλάδα, όπως τελευταίως επιχειρείται να εμφανίζεται αυτή η προδοσία. Αλλά, αντιθέτως, οι θλιβερές επιπτώσεις της, σκιάζουν ολόκληρη την Ελλάδα. Από όσο μπορεί κανείς να διαμορφώσει γνώμη, με βάση πρόσφατες και ατυχείς δηλώσεις/διευκρινίσεις περί Σκοπίων, το θέμα επιχειρείται να αναχθεί στο ευρύτερο θεωρητικό πλαίσιο της «παγκόσμιας διακυβέρνησης», εντός της οποίας, πράγματι, η έννοια του έθνους/κράτους είναι ανύπαρκτη. Η περί ης συζήτηση είναι χαώδης και δεν υπόκειται φυσικά στα περιορισμένα πλαίσια αυτού του σύντομου σημειώματος.

Ωστόσο, η πεποίθησή μου, με βάση τα ευρείας έκτασης δεδομένα της κρίσιμης εποχής, εντός της οποίας ξετυλιγόταν το κουβάρι της προδοσίας για το όνομα είναι, ότι επρόκειτο περί έξωθεν επιβολής, και όχι περί θεωρητικών πεποιθήσεων γύρω από την «παγκόσμια διακυβέρνηση». Και αν οι πρωτεργάτες της δωρεάς του ονόματος της Μακεδονίας, σε λαό που ουδεμία σχέση έχει με αυτό, άφηναν να εννοηθεί ότι, κάπως, με το μαχαίρι στο λαιμό, και ασφαλέστατα εν γνώσει του τι επρόκειτο να είναι οι συνέπειες, που ήδη είναι καθοδόν, (απολύτως άλλωστε γνωστές από την πολύχρονη διεθνή σχετική προπαγάνδα), θα υπήρχε γι αυτούς, αν όχι συγνώμη, ίσως κάποιας μορφής κατανόηση.

Θα πρέπει, ωστόσο, να αναγνωριστεί, ότι μερίδα του ελληνικού λαού, είτε έχει βραχεία μνήμη, είτε του διαφεύγουν σημαντικά κομμάτια αυτού του παζλ είτε, και το πιθανότερο, ο αγώνας επιβίωσης, που καθημερινά γίνεται πιο απάνθρωπος, δεν του εξασφαλίζει τον απαραίτητο χρόνο περισυλλογής, για το γκρεμό προς τον οποίον οδεύει η πατρίδα μας. Αλλά, όμως, και πέρα από τα παραπάνω, θα ήταν σφάλμα η παράβλεψη των ήδη ορατών επιπτώσεων, που έχει η εκστρατεία εναντίον των παραδοσιακών μας αξιών, οι οποίες συχνότατα εμφανίζονται ως ΨΕΚ. «Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι».

https://www.newsbreak.gr/apopseis/1014979/prespes/