Υστερα από 15ετείς δικαστικούς αγώνες, ο πρώην πρόεδρος της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής Ανδρέας Γεωργίου απαλλάχθηκε από κάθε κατηγορία. Ο Αρειος Πάγος (Α.Π.) αναγνώρισε με την απόφασή του 922/2026 ότι η καταδίκη του κ. Γεωργίου για παράβαση καθήκοντος ήταν εσφαλμένη. Ο Κώδικας Ορθής Πρακτικής των Ευρωπαϊκών Στατιστικών ορίζει ότι «ο προϊστάμενος της Στατιστικής Αρχής είναι ο μόνος αρμόδιος για τη λήψη αποφάσεων σχετικά
με τις στατιστικές μεθόδους, τα πρότυπα και τις διαδικασίες, καθώς και με το περιεχόμενο και τη χρονική στιγμή της δημοσίευσης στατιστικών στοιχείων». Σύμφωνα με τον Α.Π., το δικαστήριο που τον καταδίκασε το 2017 «εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε» τον νόμο, εφόσον θεώρησε ότι ο κ. Γεωργίου έπρεπε να υποβάλει τα αναθεωρημένα στοιχεία για έγκριση από το συμβούλιο της ΕΛΣΤΑΤ. Το ανώτατο δικαστήριο ακύρωσε, επομένως, την καταδίκη του κ. Γεωργίου σε διετή φυλάκιση με αναστολή. Είχε προηγηθεί απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (14/3/2023) για την ίδια υπόθεση, το οποίο έκρινε ότι ο κ. Γεωργίου δεν είχε τύχει δίκαιης δίκης στην Ελλάδα.Οταν ξέσπασε η κρίση, οι δανειστές απαίτησαν ακριβή στατιστικά στοιχεία ως προϋπόθεση για την παροχή οικονομικής βοήθειας. Ο κ. Γεωργίου, πρώην στέλεχος ΔΝΤ, τοποθετήθηκε επικεφαλής της νεοσύστατης ΕΛΣΤΑΤ τον Αύγουστο του 2010, δηλαδή τρεις μήνες μετά την υπογραφή του πρώτου μνημονίου. Είχε προηγηθεί η έκθεση-καταπέλτης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής τον Ιανουάριο του 2010, που τεκμηρίωνε την υποβολή αναξιόπιστων στοιχείων μέχρι τότε. Η μεθοδολογία και τα στοιχεία που κατήρτισε ο κ. Γεωργίου δημοσιοποιήθηκαν τον Νοέμβριο του 2010 και χρησιμοποιήθηκαν ως βάση για τον σχεδιασμό των προγραμμάτων προσαρμογής. Είναι πλήρως αποδεκτά από τη Eurostat και συνεχίζουν να χρησιμοποιούνται σήμερα από τις ελληνικές κυβερνήσεις. Παρότι ευθυγράμμισε πλήρως τα ελληνικά στατιστικά στοιχεία με τους ευρωπαϊκούς κανόνες, το δικαστικό σύστημα άσκησε πολλαπλές διώξεις εναντίον του αντί να ασχοληθεί με όσους είχαν καταρτίσει τα «Greek statistics» προηγουμένως.
Οι κατηγορίες εναντίον του ήταν παράλογες και ανυπόστατες. Το 2011 κατηγορήθηκε για «φούσκωμα» του ελλείμματος του 2009, παρότι το έλλειμμα που υπολόγισε (15,4% του ΑΕΠ) συμπίπτει με το καθαρό ποσό που η Ελλάδα δανείστηκε εκείνη τη χρονιά (36 δισ.), χωρίς οι επικριτές του να μπορούν να εξηγήσουν πού πήγαν τα δανεικά αν όχι για κάλυψη του ελλείμματος. Κατηγορήθηκε για ψευδή βεβαίωση των οικονομικών στοιχείων και για παράβαση καθήκοντος, διότι δεν υπέβαλε τα αναθεωρημένα στοιχεία σε ψηφοφορία από το συμβούλιο της ΕΛΣΤΑΤ. Τα δικαστικά συμβούλια τον απήλλαξαν επανειλημμένως και από τις δύο κατηγορίες, αλλά κατόπιν προτάσεων της τότε αντεισαγγελέως του Α.Π. οι απαλλαγές αναιρέθηκαν. Η πρώτη υπόθεση έκλεισε οριστικά το 2019, αλλά για τη δεύτερη καταδικάστηκε σε δύο χρόνια φυλάκιση με αναστολή, παρά τις συντριπτικές αποδείξεις ότι σωστά εφάρμοσε τους ευρωπαϊκούς κανόνες στατιστικής δεοντολογίας και παρά την έντονη διεθνή υποστήριξη για την υπόθεσή του. Μετά την καταδίκη της Ελλάδας από το ΕΔΔΑ, ο Α.Π. αναίρεσε την καταδίκη του κ. Γεωργίου τον περασμένο μήνα.
Απώτερος στόχος των μεθοδεύσεων ήταν η μετάθεση των πολιτικών ευθυνών για την οικονομική καταστροφή που προκάλεσε η πελατειακή διαχείριση της εξουσίας σε μη πολιτικά πρόσωπα. Οπως έγραψε ο Μάρκους Γουόκερ, επικεφαλής του γραφείου της Wall Street Journal στην Αθήνα, «η υπόθεση Γεωργίου δεν είναι τίποτε άλλο από μια προσπάθεια να ξεπλύνουν τις κυβερνήσεις προ μνημονίου και να επιστρέψουν με την πρώτη ευκαιρία στις παλιές καλές συνήθειες. Δεν νομίζω ότι έχετε καταλάβει πόσο κακό έχει κάνει στην αξιοπιστία της Ελλάδος αυτή η ιστορία».
Η καφκική περιπέτεια του κ. Γεωργίου είναι κλασικό παράδειγμα της άρνησης της πραγματικότητας και της προσπάθειας μετάθεσης των ευθυνών που χαρακτηρίζει τη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Στις μυθοπλασίες της ελληνικής κοινωνίας, ο εμφύλιος, η δικτατορία, η διχοτόμηση της Κύπρου και η χρεοκοπία οφείλονται στον «ξένο παράγοντα». Δικά μας λάθη και παραλείψεις δεν υπάρχουν. Οι κατηγορίες εναντίον του προέδρου της ΕΛΣΤΑΤ τροφοδότησαν θεωρίες συνωμοσίας που είχαν στόχο να μετακυλίσουν τις ευθύνες για την κρίση σε τρίτους – Γεωργίου, Μέρκελ, ΔΝΤ, κερδοσκόποι, κατά περίπτωση. Η γιγαντιαία δημοσιονομική ανισορροπία του 2008-09 παρουσιαζόταν ως μύθος που κατασκευάστηκε για να δικαιολογηθεί το μνημόνιο και να επιβληθούν μέτρα λιτότητας. Υποστηρικτές του πρώην πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή δήλωναν ότι «ο κ. Γεωργίου ήταν ο Δούρειος Ιππος για να πατήσει πόδι στην Ελλάδα το ΔΝΤ».
Η καθυστερημένη διόρθωση μιας μεγάλης αδικίας εις βάρος του κ. Γεωργίου υπογραμμίζει την ανάγκη να κοιτάζουμε κατάματα την πραγματικότητα και να αναλαμβάνουμε την ευθύνη για τις πράξεις και τις παραλείψεις μας. Είναι ώρα η σημερινή μεταρρυθμιστική κυβέρνηση να δηλώσει δημόσια ότι ευχαριστεί τον κ. Γεωργίου για την αποκατάσταση της αξιοπιστίας των ελληνικών στατιστικών στοιχείων και να ζητήσει συγγνώμη για τις διώξεις που υπέστη.
* Η κ. Μιράντα Ξαφά είναι μέλος του επιστημονικού συμβουλίου του Κέντρου Φιλελεύθερων Μελετών (ΚΕΦΙΜ) και πρώην στέλεχος ΔΝΤ.
** Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στην Καθημερινή της Κυριακής.
https://www.moneyreview.gr/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Οιοσδήποτε θίγεται από άρθρο ή σχόλιο που έχει αναρτηθεί στο oxafies.com , μπορεί να μας ενημερώσει, στο oxafies@gmail.com ώστε να το αφαιρέσουμε άμεσα. Ομοίως και για φωτογραφίες που υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα.
Στo oxafies.com ακούγονται όλες οι απόψεις . Αυτό δε σημαίνει ότι τις υιοθετούμε η ότι συμπίπτουν με τις δικές μας .