«Άρπαξε να φας και κλέψε να 'χεις»...εύκολου πλουτισμού εις βάρος των άλλων.

 

Dimitris Kozas  

Δεν μπορείς να γίνεις πλούσιος στην πολιτική εκτός κι αν είσαι απατεώνας. (Χάρυ Τρούμαν). Να μας πουν μέσα σε 7 χρόνια πως έφτιαξαν αυτοί τεράστιες περιουσίες και εμείς δεν βγάζουμε τον μήνα μας ! Βορίδης, Τσίπρας, Γεωργιάδης, Χατζηδάκης, Αυγενάκης, Καραμανλής και.........όλη η συμμορία.

Ο νεοπλουτισμός που προέρχεται από την πολιτική εξουσία έχει μια πολύ συγκεκριμένη ιδιαιτερότητα: δεν παράγεται από δημιουργικότητα, ρίσκο ή προσφορά, αλλά από την

εμπορευματοποίηση της εμπιστοσύνης των ψηφοφόρων.

Όταν κάποιος εξαργυρώνει την εντολή των πολιτών για προσωπικό όφελος, η διαδικασία αυτή απαιτεί εξ αρχής έναν συμβιβασμό με τη συνείδησή του.

Γιατί ο πολιτικός νεοπλουτισμός οδηγεί στην αποκτήνωση;

• Η απεμπολή της ηθικής ως προϋπόθεση:

Για να πουλήσει κανείς τη συνείδησή του, πρέπει πρώτα να πείσει τον εαυτό του ότι «όλοι το κάνουν» ή ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Αυτός ο αυτοαπατηλός μηχανισμός σταδιακά νεκρώνει κάθε ηθικό ανασταλτικό παράγοντα.

• Η απώλεια της επαφής με την πραγματικότητα:

Ο πλούτος που αποκτάται γρήγορα και εύκολα δημιουργεί ένα προστατευτικό «θερμοκήπιο». Ο πολιτικός παύει να κατανοεί τα προβλήματα των ανθρώπων που υποτίθεται ότι εκπροσωπεί, γιατί η δική του καθημερινότητα δεν έχει πλέον καμία σχέση με τη δική τους.

• Ο φόβος της απώλειας και η αλαζονεία:

Όσο μεγαλύτερη γίνεται η περιουσία, τόσο μεγαλύτερος γίνεται ο φόβος μήπως χαθούν τα προνόμια. Αυτό οδηγεί σε ακόμα μεγαλύτερη κυνικότητα, περιφρόνηση προς την κοινωνία και αίσθηση ότι βρίσκεται πάνω από τους νόμους.

Όταν το χρήμα γίνεται το μοναδικό μέτρο επιτυχίας, η ανθρωπιά αντιμετωπίζεται ως αδυναμία. Και εκεί ακριβώς ολοκληρώνεται η αποκτήνωση: όταν ο άνθρωπος παύει να βλέπει τους άλλους ως συνανθρώπους και αρχίζει να τους βλέπει απλώς ως μέσα για την επίτευξη των δικών του στόχων.