Γκολ αυτοί; Σέντρα εμείς

Γκολ αυτοί; Σέντρα εμείς
Οι «ξένοι» δεν έχουν καμιά νοοτροπία ραγιά όπως οι κυβερνήτες μας. Και παίρνουν το λάθος μήνυμα. Γι αυτούς, η άρνηση υπεράσπισης της εδαφικής κυριαρχίας σημαίνει είτε παραίτηση είτε αμφισβήτηση.
Αυτό είναι το σύστημα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας, που εφαρμόζει διαρκώς ηττηφόρα η κυβέρνηση, βγαλμένο από τα συρτάρια του δασκάλου της και συμμάχου της στα Ίμια και στο Μακεδονικό Κ Σημίτη.
Εξ ου και η χώρα έχει γίνει εντελώς του κλώτσου και του μπάτσου του κάθε «συμμάχου και εταίρου» και του κάθε γείτονα που έχει βρει τη χρυσή ευκαιρία να πάρει τώρα όσα δεν μπόρεσε εδώ και 73 χρόνια. Σε θάλασσα, ξηρά, αέρα.

Εδώ καμιά κυβέρνηση από το 1989, εκτός από του Κ Καραμανλή, δεν έχει πάρει χαμπάρι ότι η Ελλάδα συνορεύει με τον μεγαλύτερο πολιτικό αλήτη της περιφέρειας. Την Τουρκία.

Ένα κράτος διαχρονικά φασιστικό, ιμπεριαλιστικό, ρεβανσιστικό, με μια πάγια πολιτική να ξαναστήσει σε βάθος χρόνου την οθωμανική αυτοκρατορία. Και δεν το κρύβει.

Μέχρι το 2010 αυτή ήταν και η μόνη πραγματική μεγάλη απειλή που είχε η χώρα. Από την εποχή του Γ Παπανδρέου και δώθε, και με αφορμή την οικονομική δυσπραγία της χώρας, σε συνδυασμό με την εχθρόπατρι νοοτροπία του «αμερικανού» πρωθυπουργού, η χώρα άρχισε να γίνεται κλωτσοσκούφι. Με αποκορύφωμα την ανίδεη, μπόσικη σε κάθε πίεση σημερινή κυβέρνηση.

Η Αλβανία άρχισε να θέτει επιτακτικά θέμα Τσαμουριάς και αποζημιώσεων, αλλά και διεκδικήσεων στα χωρικά ύδατα και την ΑΟΖ με την Ελλάδα. Ήδη χτες, σύμφωνα με πληροφορίες από τα αλβανικά κανάλια (!) που δεν είχαν διαψευστεί, η ελληνική κυβέρνηση συμφώνησε στις αλβανικές απαιτήσεις για τα θαλάσσια σύνορα και ακύρωσε το πλαίσιο συμφωνίας που είχαν συνομολογήσει Καραμανλής και Μπερίσα το 2009.

Έτσι, δύο θαλάσσια οικόπεδα περνάνε από την ελληνική στην αλβανική κυριαρχία.

Ευτυχώς που υπάρχουν τα ξένα ΜΜΕ και μαθαίνουμε τι αποφασίζει και συμφωνεί το ελληνικό υπουργείο εξωτερικών και η κυβέρνηση. Και στο Αλβανικό, και στο Μακεδονικό, και χτες το επεισόδιο με τους Τούρκους στα Ίμια. Όλα από τα ξένα ΜΜΕ τα μάθαμε. Όπως επί χούντας. Θα αρχίσουμε να ξανακούμε Ντόιτσε Βέλε και BBC. Μήπως αρχίσουμε να το κάνουμε και στα κρυφά;

Το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ το είπαν καθαρά: «Δεν ξέρουμε ποιος θα είναι κυβέρνηση σε δυο χρόνια, τώρα είναι η ευκαιρία να λυθούν τα προβλήματα». Και απαίτησαν από την κυβέρνηση των πρόθυμων να λύσει το Μακεδονικό κατά τα γούστα τους και κατά τα γούστα των σλαβομακεδόνων. Φυσικά, «αι Αθήναι συνένευσαν». Όπως έκαναν και επί Παπάγου.

Μέθοδος τετελεσμένα Βόρειας Κύπρου

Χτες, η Τουρκία διέταξε πολεμικό της να επιτεθεί στο ελληνικό πολεμικό πλοίο «Γαύδος» στα Ίμια! Το ελληνικό, με ρήγμα στο κήτος του, ανέκρουσε πρύμναν και πήγε στη Λέρο για επισκευή! Ευτυχώς που δε ζήτησε και συγνώμη!

Εδώ και καιρό, όπως φαίνεται και από τα στίγματα στα ραντάρ, τα τουρκικά πολεμικά έχουν καταλάβει από τη θάλασσα τα Ίμια, με έναν κλοιό στα παράλια των νησιών, έτσι ώστε να μην πλησιάζει κανείς και να υποθέτει οποιοσδήποτε ότι υπερασπίζονται δικό τους έδαφος!

Για όποιον δεν κατάλαβε: Η Τουρκία συμπεριφέρεται de facto σαν κυρίαρχη και υπερασπίστρια των Ιμίων, δημιουργώντας τετελεσμένα. Με την Ελλάδα με την ουρά στα σκέλια! Έχει δει τα ευνοϊκά αποτελέσματα στη Β Κύπρο, που δεν την υπερασπίστηκε κανείς και επαναλαμβάνει τη συνταγή.

Για όποιον δεν κατάλαβε: Στη διεθνή πολιτική σου αναγνωρίζεται πως έχεις μόνο ό,τι υπερασπίζεσαι. Ό,τι δεν υπερασπίζεσαι το χάνεις. Τρανό παράδειγμα η Βόρεια Κύπρος, τα δικαιώματα της Ίμβρου και της Τενέδου, το όνομα της Μακεδονίας, τα δικαιώματα της μειονότητας στη Β Ήπειρο, η περιουσία στα Ιεροσόλυμα, η ελληνική παρουσία στην Κωνσταντινούπολη με τις περιουσίες της, τα Ίμια. Για να περιοριστώ μόνο στα μετά το 1950.

Για όποιον δεν κατάλαβε: Το τι πιστεύει η κάθε ελληνική κυβέρνηση για τα δικαιώματα της χώρας δεν παίζουν κανένα ρόλο στο παγκόσμιο παιχνίδι. Και κανέναν ρόλο δεν παίζουν οι Συνθήκες.

Οι Συνθήκες υπάρχουν για να καταστρατηγούνται. Το μαθαίνεις στο πρώτο έτος της διπλωματίας.

Όπου μαθαίνεις ότι οι Συνθήκες έχουν αξία μόνο αν μπορείς να τις υπερασπιστείς. Εσύ. Όχι άλλοι, βοηθοί, για σένα.

Γιατί, κι αυτό το μαθαίνεις: βοηθοί τζάμπα δεν υπάρχουν. Αμείβονται. Όταν δεν αμείβονται και από τον εχθρό σου. Και όταν δεν σε πουλάνε γιατί συμφέρεις λιγότερο.

Το έργο έχει χιλιοπαιχτεί.

Όποιος δεν μπορεί να υπερασπιστεί τη χώρα του την έχασε. Όπως τη χάσαμε οικονομικά εδώ και 8 χρόνια και για τα επόμενα 44 χρόνια. Τόσο εύκολα και τόσο απλά και απίστευτα.

Ο Αντρέας το ’87 κι ο Καραμανλής το 2007

Για όποιον δεν κατάλαβε: Η Τουρκία δεν έχει καταλάβει στρατιωτικά τα Ίμια τυχαία. Έχει δει ποιους έχει απέναντί της.

Δεν έχει ούτε τον Αντρέα, που έβγαλε όλο το στόλο στο Αιγαίο το ’87 με το Σισμίκ, που τους ανάγκασε να τα μαζέψουν γιατί φαινόταν αποφασισμένος.

Ούτε τον Καραμανλή του 2007, που έκλεισε το Αιγαίο σε μυστική συμφωνία με τον Πούτιν για άλλο ένα αγκυροβόλιο της Ρωσίας, σε κομβικό σημείο, που αποδυνάμωνε την τουρκική παρουσία στο αρχιπέλαγος.

Αυτά, from the horses mouth που λένε.

Η Τουρκία και ο κάθε τραμπούκος οπουδήποτε στον κόσμο, είτε είναι χώρα είτε άνθρωπος, καταλαβαίνουν από ένα πράγμα μόνο: Τη γλώσσα τους. Δηλαδή τη βία. Κι αυτήν φοβούνται. Γιατί οι τραμπούκοι είναι σχεδόν πάντα θρασύδειλοι. Η Τουρκία το έχει αποδείξει ουκ ολίγες φορές και όχι μόνο με την Ελλάδα. Ένα μήνα τώρα προσπαθεί να νικήσει τους ολιγάριθμους Κούρδους στη Συρία, με ένα σκασμό νέα όπλα! Και δε μπορεί!

Για όποιον δεν κατάλαβε: Το μεγάλο όπλο της Τουρκίας δεν είναι η πολεμική της μηχανή. Είναι η δειλία και η ασημαντότητα των πολιτικών που κυβερνάνε την Ελλάδα. Αυτή είναι και η πληγή της Ελλάδας.

Αλλά, δεν χρειάζεται να ανοίξεις πόλεμο με την Τουρκία. Ο μεγάλος εχθρός της είναι η αποφασιστικότητα του αντιπάλου της. Η Τουρκία μπορεί να επιδιώκει δέκα κανονιές στα Ίμια και ένα θερμό επεισόδιο για να υποχρεώσει την Ελλάδα να κάτσει σε τραπέζι διαπραγμάτευσης «κατ απαίτηση των Μεγάλων», αλλά…

… αλλά η παντελής έλλειψη αποφασιστικότητας από μέρους της ελληνικής κυβέρνησης θα δημιουργήσει στα Ίμια τα στρατιωτικά τετελεσμένα που βλέπουμε σήμερα: 
Τα τουρκικά πολεμικά στα ελληνικά νησιά, στα ελληνικά χωρικά ύδατα, να είναι αφέντες. Κι αυτό είναι το πιο επικίνδυνο:

Οι «ξένοι» δεν έχουν καμιά νοοτροπία ραγιά όπως οι κυβερνήτες μας. Και παίρνουν το λάθος μήνυμα. Γι αυτούς, η άρνηση υπεράσπισης της εδαφικής κυριαρχίας σημαίνει είτε παραίτηση είτε αμφισβήτηση.

Και δεν είναι ότι η Ελλάδα δεν έχει τα μέσα. Οι μελέτες που γίνονται περιοδικά στα αμερικανικά επιτελεία είναι σαφείς: «Η Ελλάδα έχει το πάνω χέρι στη θάλασσα και στον αέρα σε μια σύγκρουση στο Αιγαίο». Κι αυτό το ξέρει η Τουρκία.

Για όποιον δεν κατάλαβε: Δεν χρειάζεται να πολεμήσεις. Χρειάζεται να δείξεις αποφασιστικά ότι δεν φοβάσαι να πολεμήσεις μέχρι τέλους. Ακόμα και με σύρραξη. Αυτό χρειάζεται.

Αλλά, χρειάζεται αν είσαι αποφασισμένος να υπερασπιστείς τον τόπο σου. Αν θέλεις να είναι τόπος σου. Αντ αυτού, εδώ μας κυβερνάνε κατά καιρούς άνθρωποι μικροί, άνθρωποι φοβικοί, άνθρωποι άσχετοι με την πολιτική, ανέμπνευστοι και απάτριδες. Δειλοί. Κοσμοπολίτες του γλυκού νερού.

Και με τη διαρκή ανοχή τους, έχουν δώσει το σκοινί για να μας κρεμάσουν. Επειδή ακριβώς, στην παγκόσμια κουλτούρα εκείνο που αναγνωρίζεται και γίνεται σεβαστό είναι η ισχύς. Και μόνο.

Οι κλάψες και τα παράπονα και τα «μου πήρανε το δίκιο» αντέχουν μέχρι τα φουστάνια της μάνας. Αν δεν είναι Μανιάτισσα.

Παραέξω σε χλευάζουν. Σ έχουν του κλώτσου και του μπάτσου. Δεν σε σέβονται. Όπως την Ελλάδα αυτών των κυβερνήσεων.

Διάβημα χωρίς λέξη για κυριαρχία!

Ένα τουρκικό πολεμικό εμβόλισε ένα ελληνικό, σε ελληνικά χωρικά, δίπλα σε ελληνικά νησιά. Αν είναι έτσι γιατί δεν τα υπερασπίζεσαι; Αν δεν τα υπερασπίζεσαι γιατί δεν είναι έτσι, τότε πώς είναι; Τα έχεις αναγνωρίσει ως γκρίζες ζώνες; Κρυφά από το λαό; Του λες ψέματα ότι είναι ελληνικά;

Μετά την πολεμική αυτή επίθεση που δέχτηκε η χώρα, η κυβέρνηση άφησε …15 ώρες μέχρι να κάνει διάβημα!

Στο διάβημα δεν υπάρχει ούτε λέξη για παραβίαση της ελληνικής κυριαρχίας! Εξαντλείται σε κλάψα ότι μπήκαν σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές (που δεν έχουν εθνικότητα και στρατιωτική ιδιότητα ούτε αποστολή!) και σε… κάλεσμα να τερματίσει τις παραβιάσεις του …διεθνούς δικαίου η Τουρκία «όπως οφείλει»! (ελληνικά σύνορα και ύδατα δεν υπάρχουν στο διάβημα!)

Προφανώς, η ελληνική κυβέρνηση πήγε στη μαμά Ευρώπη να διαμαρτυρηθεί, λες και θα’ ρθει η Ευρώπη να υπερασπιστεί την Ελλάδα από τα τουρκικά κανόνια, που δεν τολμάει να βάλει χέρι στην Τουρκία για τους πρόσφυγες που στέλνει στη χώρα! 
Και ο εκπρόσωπος της Κομισιόν, σε αντίθεση με την ελληνική κυβέρνηση, κάλεσε την Τουρκία να «σέβεται την κυριαρχία των κρατών μελών στα χωρικά τους ύδατα και στον εναέριο χώρο τους. (για τον χερσαίο- τα νησιά- ούτε λέξη φυσικά). Πάλι καλά. Η Κομισιόν αποδείχτηκε πιο θαρραλέα φραστικά από την ελληνική κυβέρνηση!

Αλλά, για όποιον δεν κατάλαβε, ο εκπρόσωπος της Κομισιόν, αποκάλυψε και το τόσο θερμό ενδιαφέρον της ΕΕ: Το πλοίο χρηματοδοτήθηκε από Ευρωπαϊκά κονδύλια. Επομένως, «ο ευρωπαίος φορολογούμενος έχει συμβάλει στην προστασία των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ». Και δεν κάνει να του πυροβολάνε τα ευρώ!

Πατριώτης μόνο για τα λεφτά και ο Ευρωπαίος…

Μετά και τις ακραία επιθετικές δηλώσεις του Έρντοαν χτες, που απειλούσε την Ελλάδα να μην κάνει «οπορτουνιστικές κινήσεις στις βραχονησίδες του Αιγαίου» και την ταυτόχρονη δήλωση του Τούρκου αρχηγού ΓΕΕΘΑ ότι «η Τουρκία μπορεί να ελέγχει στρατιωτικά το Αιγαίο», η ελληνική κυβέρνηση αντέδρασε… ψύχραιμα!

Αφού είχε εμβολιστεί το ελληνικό πολεμικό ο κ Τζανακόπουλος διαβεβαίωσε ότι «δε χρειάζεται να ρίχνουμε περισσότερο λάδι στη φωτιά. Αυτή τη στιγμή χρειάζεται ψυχραιμία και νηφαλιότητα».

Και πήγε για γιόγκα!

Φυσικά, ο θρασύδειλος Έρντοαν, χτες που τον πήρε τηλέφωνο ο Τσίπρας να του πεί «γιατί ρε γείτονα τα κάνεις αυτά;», απάντησε με την πάγια τούρκικη γενναιότητα «ότι δεν έκανε τίποτε κι ότι μια σύγκρουση έγινε από αμέλεια»! 
Ό, τι σου λέει και ο τραμπούκος της γειτονιάς όταν σου ξεφουσκώνει τα λάστιχα για επίδειξη δύναμης, και στα μούτρα σου λέει ότι δεν ξέρει τίποτα. Γιατί ξέρει πού τα λέει.

Δεν θα τολμούσε να τα πει ούτε στον παππού Καραμανλή ούτε στον Αντρέα. Τα λέει στον Τσίπρα και στον Καμμένο.

Σε ανθρώπους μικρούς, μοιραίους κι άβουλους αντάμα που το μόνο που τους νοιάζει είναι η καρεκλίτσα τους, με τον μικρότερο δυνατό κίνδυνο.

Για αυτό και παίζουν το ανάλογο ποδοσφαιρικό σύστημα: 
«Γκολ αυτοί; Σέντρα εμείς»!

Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης
liberal.gr

 politika-gr.