ΠΟΙΟΥΣ ΖΗΜΙΩΝΕΙ ΚΑΙ ΠΟΙΟΥΣ ΒΟΗΘΑ Η NOVARTIS...

Φελνίκος

Δεν μας έφθανε το "Μακεδονικό" ήρθε η Novartis κι αμέσως μετά ο τουρκικός τσαμπουκάς στα Ίμια και η χώρα έγινε άνω κάτω. Εκεί που, μετά το γρήγορο κλείσιμο της τρίτης αξιολόγησης, υπήρχε ηρεμία και λέγαμε ότι η χώρα επιστρέφει στην κανονικότητα και ετοιμάζεται να θέσει, τον Αύγουστο, τέρμα στην άτεγκτη μνημονιακή επιτροπεία, το σκηνικό πήρε φωτιά. Πλέον, η πυρκαγιά απλώνεται και απειλεί να κάψει πολιτικούς, κυβέρνηση, κομματικό σύστημα, τράπεζες, αλλά και δικαιοσύνη και στρατό, τους πυλώνες ευστάθειας δηλαδή του κράτους.
Η ως άνω εκτίμηση είναι ανώτερου κυβερνητικού στελέχους, με την οποίαν συμφωνούν αρκετοί, ανεξάρτητα από κομματική ένταξη, πολιτικοί καθώς και σοβαροί οικονομικοί και κοινωνικοί παράγοντες που με τις δραστηριότητες και το λόγο τους διαμορφώνουν σε σημαντικό βαθμό το δημόσιο βίο. Ο προβληματισμός και στο
κυβερνητικό στρατόπεδο όσον αφορά τις εξελίξεις είναι έντονος και ειδικότερα για τη δυνατότητα της κυβερνήσεως να αντέξει (και πόσο;) μια παρατεταμένη περίοδο έντασης τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στο διπλωματικό-στρατιωτικό πεδίο.
Ο αντιπρόεδρος της κυβερνήσεως Γιάννης Δραγασάκης και ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος εμφανίζονται ανήσυχοι για τις επιπτώσεις της αιφνίδιας πολιτικής όξυνσης στα θέματα των τραπεζών, των ξένων επενδύσεων και του προγράμματος δανεισμού από τις αγορές που έχει εκπονηθεί και στο οποίο στηρίζουν πολλές από τις ελπίδες τους για "καθαρή έξοδο" από τα μνημόνια. Ενώ μέχρι πρότινος κοινοτικοί αξιωματούχοι, ξένοι αναλυτές, διεθνής τύπος εκφράζονταν με θετικά σχόλια για την εικόνα οικονομικής και πολιτικής σταθεροποίησης που ενεφάνιζε η χώρα μας μετά και το κλείσιμο της τρίτης αξιολόγησης και μικρότερα ή μεγαλύτερα funds διερευνούσαν τις πιθανές επενδυτικές ευκαιρίες, το κλίμα στράβωσε.
Όπως μας λέει θεσμικός παράγων της ΕΕ, που παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς την εξέλιξη του ελληνικού Προγράμματος Διάσωσης, "η εικόνα πολιτικής αστάθειας στην Ελλάδα, λόγω ονόματος Σκοπίων, σκανδάλου Novartis και επίθεσης Τούρκων στα Ίμια, δυστυχώς εντείνει την risk-off διάθεση των επενδυτών στα ελληνικά assets". Το κυβερνητικό αφήγημα της καθαρής εξόδου, της βελτίωσης των οικονομικών μεγεθών και της προσφυγής στις κάλπες στο τέλος της τετραετίας (ή έστω τον Μάϊο του 2019 μαζί με τις ευρωεκλογές) αιφνιδίως απέχτησε γκρι χρώμα, όπως αυτό των Ιμίων, πριν οι Τούρκοι τα ανακηρύξουν σε δικά τους νησιά.
Κάτι που άλλωστε παραδέχονται και επίλεκτα μέλη της συμπολιτεύσεως, τα οποία μάλιστα, από τη στιγμή που η δικογραφία (Novartis) για τα πολιτικά πρόσωπα εμφανίζει κενά και χτυπητές αδυναμίες, δεν κρύβουν την ανησυχία τους για το αν μπορεί ν' αντέξει η χώρα 7-8 μήνες πολιτικής οξύτητας χωρίς να υπονομευθεί η έξοδος από την ασφυκτική μνημονιακή επιτροπεία. "Εκεί που ήμασταν καβάλα στ' άλογο ήρθαν η Τουλουπάκη, το FBI, οι προστατευόμενοι μάρτυρες, ο Παπαγγελόπουλος και μας έριξαν στο καναβάτσο και μάλιστα να απολογούμαστε αν η Novartis είναι σκάνδαλο ή σκευωρία" μας είπε πρώην υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος πάντως δικαιολογεί την οργισμένη αντίδραση των πολιτικών του αντιπάλων: "Το ίδιο θα έκανα και 'γω αν ήμουν αθώος. Βέβαια", προσθέτει, "θα πρέπει να περιμένουμε να δούμε μήπως όντως υπάρχουν στοιχεία και αποδείξεις χρηματισμού ή αδικαιολόγητου πλουτισμού".
Στο σημείο αυτό να σημειώσουμε ότι στα πολιτικά και δημοσιογραφικά γραφεία οργιάζουν οι φήμες και η παραπληροφόρηση σχετικά με τα στοιχεία. Άλλοι, οι κυβερνητικοί, υποστηρίζουν πως "η υπόθεση είναι δεμένη και είναι θέμα χρόνου να αποκαλυφθεί η ενοχή", ενώ κάποιοι εξ αυτών υποστηρίζουν ότι "υπάρχουν κι άλλα έγγραφα" είτε του FBI τα οποία έχει στην κατοχή της η εισαγγελέας είτε κινήσεις λογαριασμών που, όπως λένε, ελέγχονται και δεν έχουν περιληφθεί στην αποσταλείσα στη Βουλή δικογραφία επειδή η έρευνα για το ξέπλυμα βρώμικους χρήματος είναι ανεξάρτητη και συνεχίζεται αφού δεν υπόκειται σε παραγραφή. Από την πλευρά τους οι κατηγορούμενοι πολιτικοί και ιδιαίτερα οι Σαμαράς (κατέθεσε ήδη μήνυση κατά των Τσίπρα, Παπαγγελόπουλου και Τουλουπάκη), Γεωργιάδης, Βενιζέλος, Λοβέρδος, Αβραμόπουλος λένε ότι "δεν υπάρχει κανένα στοιχείο, όλα είναι σκευωρία" και απειλούν θεούς και δαίμονες, ενώ ο Στουρνάρας υποστηρίζει ότι βρίσκεται στο στόχαστρο επειδή η κυβέρνηση θέλει να τον διώξει από διοικητή της ΤτΕ.
Το σίγουρο είναι πως η ερχόμενη εβδομάδα -αρχής γενομένης από το κοινοβούλιο που θα αρχίσει να συζητά την πρόταση για σύσταση προανακριτικής επιτροπής- θα είναι κόλαση. Η αντιπαράθεση δεν θα είναι απλώς σε πολύ υψηλούς τόνους, αλλά βασίμως πιθανολογείται ότι τα όσα θα ακουστούν, ένθεν κακείθεν, θα είναι, όπως μας λέει με γλαφυρό τρόπο παλαιός κοινοβουλευτικός, "μαχαιριές στο στήθος της κοινοβουλευτικής μας δημοκρατίας και αδιανόητα για τα πολιτικά ήθη μιας πολιτισμένης χώρας της Δύσεως". Και οπωσδήποτε η συζήτηση στη Βουλή και η σύσταση προανακριτικής επιτροπής ουσιαστικά ανατινάζει κάθε γέφυρα συννενόησης μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και των δύο κομμάτων της αντιπολίτευσης (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) τα οποία αναμένεται να πρωταγωνιστήσουν στο παιχνίδι της διακυβέρνησης ιδιαίτερα εάν στις επόμενες εκλογές δεν υπάρξει αυτοδυναμία του πρώτου κόμματος.
Αυτός είναι και ένας λόγος για τον οποίον αρκετοί βουλευτές θεωρούν ότι δεν έπρεπε να υπάρξουν τόσο υψηλοί τόνοι. "Θα έπρεπε, αντί να λέμε για το μεγαλύτερο σκάνδαλο από συστάσεως του ελληνικού κράτους, να πούμε ότι αφ' ης στιγμής εστάλη στη Βουλή, είμαστε υποχρεωμένοι να το ερευνήσουμε και θα το κάνουμε με αποκλειστικό γνώμονα την εξεύρεση της αληθείας και όχι για να σπιλώσουμε υπολήψεις ή να ρίξουμε στην αρένα ενοχλητικούς μας αντιπάλους. Έτσι δεν θα μπορούσε να μας κατηγορήσει κανένας, ενώ θα κρατούσαμε ανοιχτό το δίαυλο επικοινωνίας που άνοιξε, λόγω Μακεδονικού με το Κίνημα Αλλαγής", μας λέει ένα σημαντικό κοινοβουλευτικό και κομματικό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ. Παρόμοιο προβληματισμό λέγεται ότι έχουν και προβεβλημένα στελέχη όπως οι Νίκος Βούτσης, Πάνος Σκουρλέτης, Νίκος Φίλης κ.α., ενώ σε ορισμένους κάνει εντύπωση το γεγονός της απουσίας του Νίκου Παππά στο εξωτερικό την περίοδο που Μακεδονικό και Novartis εισέβαλαν με ένταση στο πολιτικό προσκήνιο.
Πάντως ακόμη και όσοι συμφωνούν με την στρατηγική της έντασης παραδέχονται πως η προανακριτική για τη Novartis είναι μια κίνηση υψηλού ρίσκου, η οποία εφόσον δεν παράξει τα αναμενόμενα για την κυβερνητική πλειοψία αποτελέσματα θα φέρει σε εξαιρετικά δύσκολη θέση τον πρωθυπουργό και την ηγετική ομάδα του Μαξίμου. "Η στρατηγική της έντασης είναι καλή όταν πας για εκλογές. Αν ο σχεδιασμός είναι οι εκλογές να γίνουν, όπως λέει ο Τσίπρας, το 2019 όλα αυτά τα θέματα διαπλοκής και διαφθοράς θα έπρεπε να αφεθούν για αργότερα και πάντως αφού βγάλει τη χώρα, όπως έχει υποσχεθεί, από τα μνημόνια. Τώρα με την οξύτητα και τον διχασμό που θα υπάρξει είναι αμφίβολο αν θα μπορέσει η κυβέρνηση να φτάσει μέχρι τον Αύγουστο. Το ενδεχόμενο να πάμε σε πρόωρες εκλογές και μάλιστα εσπευσμένα δεν θα πρέπει να το αποκλείσουμε", μας λέει υψηλόβαθμος πολιτικός παράγων που στο παρελθόν κατείχε και σημαντικό πολιτειακό πόστο.
Οι γνωρίζοντες υποστηρίζουν πως η στρατηγική της έντασης όχι μόνον είναι επιλογή του πρωθυπουργού, αλλά αναμένεται να γίνει εναργέστερη τις επόμενες εβδομάδες όταν εκτός από τη Novartis θα υπάρξουν πολιτικο-δικαστικές εξελίξεις και σε υποθέσεις που αφορούν τα δάνεια των τραπεζών σε κόμματα και Μήντια. Προφανώς ο Αλ. Τσίπρας θεωρεί ότι θα βγει κερδισμένος από μια μετωπική αναμέτρηση με τους "βρώμικους" του παλαιού συστήματος, όπως χαρακτηρίζει το σύστημα διακυβέρνησης πριν από αυτόν. Βεβαίως, το "γαία πυρί μιχθήτω", ως τακτική δεν αρμόζει, μας λέει αρχηγός κόμματος της αντιπολιτεύσεως, σε υπεύθυνους πολιτικούς και δη κυβερνήτες αφού η έκφραση δηλώνει πλήρη αδιαφορία για τις όποιες εξελίξεις και κυρίως για τις τρομακτικές συνέπειες που μπορεί να προκύψουν εξαιτίας μιας ενέργειας και εν προκειμένου του πρωθυπουργού "να βάλει φωτιά στα τέλια προκειμένου να συσπειρώσει το κόμμα του και να τύχει της υποστήριξης των ξένων στα θέματα των Σκοπίων και της εξόδου από τα μνημόνια".
Το σενάριο της εξ ανάγκης πρόωρης προσφυγής στις κάλπες κερδίζει συνεχώς οπαδούς παρά την δηλωμένη και πραγματική, όπως λένε όσοι συνομιλούν μαζί του, πρόθεση του Τσίπρα να στήσει κάλπες το νωρίτερο τον Μάϊο του 2019. Και ο λόγος είναι ότι στην κυβέρνηση φοβούνται -κατ' άλλους τους διαμηνύθηκε και από τον Μοσκοβισί που βρέθηκε προσφάτως στη χώρα- πως η καθαρή έξοδος από τα μνημόνια δεν είναι μπορετή. Θα χρειαστούν νέα μέτρα, ενώ δύσκολα η κυβέρνηση μπορεί να αντέξει την ιδιωτικοποίηση (έστω με την παραχώρηση στην αρχή του μάνατζμεντ) των ΕΥΔΑΠ - ΕΥΑΘ, την πώληση μονάδων της ΔΕΗ ή τους πλειστηριασμούς που θα ξεκινήσουν σε φουλ ρυθμό τον Μάϊο, ενώ δεν είναι σίγουρο ότι οι εταίροι-δανειστές, σε αντάλλαγμα για τη διευθέτηση του χρέους, δεν θα ζητήσουν να έλθει νωρίτερα η μείωση του αφορολόγητου αλλά και επιπλέον μέτρα αν, λόγω της ενσκήψασας πολιτικής αβεβαιότητας, υπάρξει απόκλιση από τους συμφωνηθέντες στόχους.
Αυτή είναι και η μεγάλη αντίφαση του Τσίπρα και των συνεργατών του. Ενώ θέλουν να παραμείνουν ει δυνατόν μέχρι και το τέλος της τετραετίας στην εξουσία -όχι μόνον εγωιστικά, όπως τους κατηγορούν οι αντίπαλοι τους, αλλά και επειδή η πολιτική που ασκούν και τα μέτρα που παίρνουν χρειάζονται χρόνο για να παράξουν αποτελέσματα- εν τούτοις κάνουν επιλογές που ουσιαστικά υπονομεύει το βασικό τους αφήγημα: την έξοδο από τα μνημόνια. Όταν μάλιστα η πολιτική θύελλα λόγω Novartis -συν το επεισόδιο των Ιμίων- γίνονται παραμονές των στρες τεστ των τραπεζών και της έναρξης των συζητήσεων για την τέταρτη αξιολόγηση είναι επόμενο να υπάρξουν παρενέργειες από την πολιτική αστάθεια και οπωσδήποτε μόνο θετικά δεν προοιωνίζονται για επενδύσεις, ομόλογα, διεθνή εικόνα της χώρας και έξοδο από την ασφυκτική μνημονιακή επιτροπεία χωρίς πιστοληπτική γραμμή στήριξης.
Όπως μας λέει ένας εκ των κορυφαίων επιχειρηματιών της χώρας "η εμπιστοσύνη κερδίζεται πολύ δύσκολα και χάνεται εύκολα", ενώ η γενική απαξίωση της πολιτικής, των πολιτικών και των κομμάτων που προκαλείται από την ανακίνηση δύσοσμων θεμάτων, μπορεί να οδηγήσει σε ανώμαλες καταστάσεις. "Θα ήταν καλοδεχούμενος και εξυγιαντικός ένας πόλεμος με τη σαπίλα και τη διαφθορά αν υπήρχε ένα κίνημα αναγέννησης και ένα νέο εθνικό αφήγημα. Δεν νομίζω ότι αυτό συμβαίνει σήμερα. Αυτό που έχουμε είναι μια μίζερη οικονομία, αναξιοπρεπή πολιτική, αφασικά κόμματα και κοινωνία ισοπεδωμένη. Αν ο Τσίπρας νόμίζει ότι είναι Ζορμπάς ή Βενιζέλος θα σπάσει, και μάλιστα πολύ σύντομα, τα μούτρα του" αποφαίνεται ιστορικό στέλεχος της ανανεωτικής αριστεράς που σήμερα κρατά αποστάσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ παρότι είχε καθοριστική συμβολή στην ενδυνάμωση και την ανάληψη της διακυβέρνησης από την "πρώτη φορά αριστερά".
Μια άλλη παρενέργεια από τον αιφνίδια πολιτικό εμφύλιο που ξέσπασε -αρχικά λόγω Μακεδονικού και στη συνέχεια λόγω Novartis και ο οποίος μπορεί να πάρει απρόβλεπτες ακόμη και ανεξέλεγκτες διαστάσεις εάν οι κινήσεις κατευνασμού των Τούρκων από τους Αμερικανούς δεν αποδώσουν τα αναμενόμενα- είναι και η ενίσχυση του ηγετικού προφίλ του Κυριάκου Μητσοτάκη. Εκεί που ο αρχηγός της ΝΔ είχε βρεθεί να "καθοδηγείται" στο Μακεδονικό πρωτίστως από τον Σαμαρά και δευτερευόντως από τον Καραμανλή τώρα εμφανίζεται ως ο "πατερούλης" της παράταξης που παρέχει την προστασία, την οποίαν είναι λογικό να αποζητούν από το κόμμα τους τα στελέχη που διώκονται.
Επιπροσθέτως, αρκετός κόσμος, ιδίως από τον χώρο της Κεντροαριστεράς, που στην υπόθεση του Μακεδονικού συμπαρατάχθηκε με τον Τσίπρα τώρα εμφανίζεται να παίρνει εκ νέου αποστάσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ καθώς η δικογραφία για την παραπομπή των δέκα πολιτικών στο σκάνδαλο Novartis δεν είναι, όπως τουλάχιστον έχει παρουσιαστεί μέχρι τώρα, πειστική, έχει κενά, προκαλεί απορίες ενώ, λόγω και των ισχυρών πολιτικών αντανακλαστικών που επέδειξαν οι έξι από τους δέκα κατηγορούμενους, υπάρχει, ακόμη και σε στελέχη και ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ, η αίσθηση της ύπαρξης σοβαρών κενών που δεν δικαιολογούν την δίωξη προσώπων που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της πολιτικής επετηρίδας. Επίσης, όπως παραδέχεται και σημαντικό στέλεχος της Κουμουνδούρου "είναι εμφανέστατη η απουσία συντονιστικού πολιτικού κέντρου στην κυβέρνηση που θα αναλύει, θα σχεδιάζει, θα οικοδομεί συμμαχίες, θα βάζει προτεραιότητες, θα έχει καθαρή την πορεία για υλοποίηση του στόχου. Όλα, δυστυχώς, γίνονται με βάση την επικοινωνιακή τακτική ή το ένστικτο του Αλέξη". Το σίγουρο είναι πως ενώ με το μακεδονικό άλλαξε την ατζέντα και με την συμπαράταξη του ΚΙΝΑΛ και του ΚΚΕ στην εθνική γραμμή έσπασε την πολιτική απομόνωση στην οποίαν είχε περιέλθει ο ΣΥΡΙΖΑ, με τη Novartis το μόνο που καταφέρνει είναι να συσπειρώσει ένα σημαντικό τμήμα των οπαδών του ΣΥΡΙΖΑ που όμως δεν είναι αρκετό, αν γίνουν εκλογές, να του δώσουν τη νίκη ή ποσοστό που να μπορέσει να είναι πρωταγωνιστής στο παιχνίδι της επόμενης μέρας και κυρίως να επιβάλλει την απλή αναλογική. Κινδυνεύει μάλιστα, αν η ένταση στο Αιγαίο δεν αποκλιμακωθεί σύντομα και με όρους σύμφωνους με τα εθνικά συμφέροντα να μπλέξει σε μια περιπέτεια που η κατάληξή της είναι άγνωστη, όχι μόνο για την κυβέρνηση και τη χώρα, αλλά και τον ίδιον...matrix24.gr