Σπύρος Παπαδόπουλος: «Αυτή η χώρα δεν ανήκει στους πολιτικούς»

Κατεβαίνει για λίγο από το σανίδι, βγάζει τη μάσκα του τρελού που κουβαλά στην παράσταση, αλλά συνεχίζει να λέει μόνο αλήθειες. Τι πιστεύει για τη σημερινή κρίση και πόσο η εξουσία μπορεί να μεταμορφώσει τον άνθρωπο;

Το θέατρο τελικά περνάει κρίση;

Εγώ, από τότε που βγήκα από τη δραματική σχολή, ακούω για κρίση στο θέατρο. Δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Απλώς κάθε χρόνο δουλεύουν ορισμένα θέατρα και αυτά που δεν τα πάνε και τόσο καλά, αντί να το ρίξουν στο επίπεδο της δουλειάς τους, το χρεώνουν στην «κρίση».

Υπάρχουν, όμως, έσοδα;

Κάποιοι άνθρωποι προσπαθούν να κάνουν τη δουλειά τους σαν να μη συμβαίνει τίποτα και αυτό το κάνουν κυρίως όσοι αγαπούν το θέατρο και όχι οι επιχειρηματίες. Βλέπεις, κάποιες παραστάσεις έχουν εισιτήριο που αγγίζει τα 30 ευρώ, πράγμα απολύτως χυδαίο.

Εσείς, πέρα από το χαμηλό εισιτήριο, επιτρέπετε και την είσοδο σ’ έναν σεβαστό αριθμό ανέργων.

Ναι, αλλά λίγες φορές έρχονται όλοι, ντρέπονται αρκετά να πούνε πως είναι άνεργοι. Υπάρχει μια συστολή και μια ντροπή. Δεν έχεις πειράξει κανέναν, αντιθέτως σε έχουν πειράξει. Δεν είναι κακό να είσαι άνεργος. Σήμερα είσαι εσύ, αύριο είμαι εγώ.

Μετά τις πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις, είστε αισιόδοξος;

Πρέπει να καταλάβουμε πως αυτή η χώρα δεν ανήκει στους πολιτικούς. Αν εμείς δεν φτιάξουμε την καθημερινότητά μας, δεν θα τη φτιάξει κάποιος άλλος. Αν ήμασταν εμείς εντάξει, θα ήταν και οι πολιτικοί μας, γιατί δεν θα είχαμε αυτούς που έχουμε σήμερα. Η κρίση είναι πρωτίστως ηθική και μετά οικονομική.

Θα αφήνατε ποτέ το θέατρο;

Δεν είναι κάτι που το θέλω, αλλά, μόλις νιώσω πως δεν μπορώ άλλο, θα το κάνω. Αυτό που σίγουρα θα ήθελα να αφήσω είναι η τηλεόραση. Όχι γιατί έχω κάτι μαζί της, απλώς γιατί νιώθω πως μετά από τόσα χρόνια και σίριαλ έχω κάνει πολλά χιλιόμετρα. Με το «Στην Υγειά μας» είμαι μια χαρά.

ΠΗΓΗ: Down Town