Υπάρχουν κάποιοι δρόμοι, που οδηγούν στην σιωπή. Αν επιλέξεις να τους
περπατήσεις, πρέπει να το κάνεις μόνος. Μέσα στην σιωπή οι σκέψεις
ξεθαρρεύουν και σου μιλούν αληθινά. Αν δεν είσαι έτοιμος να ακούσεις τις
αλήθειες αυτές και κλείσεις τα αυτιά σου ίσως να χαθούν στην ομίχλη των
δρόμων. Νιώθεις έτοιμος να τις χάσεις;
Στις τρεις το πρωί, μέσα στον ύπνο μου ξυπνώ και γράφω στίχους
ακατάστατα στο τετράδιο με ένα μαύρο στυλό σαν μαρκαδοράκι. Μιλώ για
αλήθεια, μα την Αλήθεια μου ακόμα δεν την ξέρω, κρύβεται. Με φοβάται και
δεν με πλησιάζει; Την φοβάμαι και δεν την πλησιάζω; Θύμα των φόβων μου
δειλιάζω και δεν κάνω τίποτα, στέκομαι απλά καθισμένη σε ένα παγκάκι
δίπλα από έναν κήπο με κόκκινα τριαντάφυλλα και περιμένω μια αλήθεια να
φανεί και να μου πει πως είναι δική μου.
Μισή νιώθει η καρδιά μου χωρίς εσένα Αλήθεια μου. Λειψά είναι τα
βράδια που σε αναζητώ και πουθενά δεν σε βρίσκω. Κάποιες νύχτες ξυπνώ
σαστισμένη, έντρομη, γιατί βλέπω εφιάλτες πως μου απλώνεις το χέρι και
δεν σε φτάνω, και έπειτα χάνεσαι σε ένα ιστό και σε κατασπαράζουν
αράχνες με πρόσωπα γνώριμα και οικεία.
Ο χρόνος κυλά και εγώ δέσμια μιας μοναχικής φυλακής αναμένω να’ ρθεις
να σπάσεις τα δεσμά μου. Παρακαλώ τον ήλιο να κρυφτεί και να βγει το
φεγγάρι που με ξέρει, που με νοιάζεται, να σου δείξει τον δρόμο. Να μην
χαθείς, να μην πληγωθείς, κατευθείαν σε μένα να σε φέρει. Αυτό του ζητώ
και ορκίζομαι να αξίζει.
Άλλο ένα βράδυ πέρασε! Δεν ήρθες…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Οιοσδήποτε θίγεται από άρθρο ή σχόλιο που έχει αναρτηθεί στο oxafies.com , μπορεί να μας ενημερώσει, στο oxafies@gmail.com ώστε να το αφαιρέσουμε άμεσα. Ομοίως και για φωτογραφίες που υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα.
Στo oxafies.com ακούγονται όλες οι απόψεις . Αυτό δε σημαίνει ότι τις υιοθετούμε η ότι συμπίπτουν με τις δικές μας .