Είναι Η Ψυχή Μας Αθάνατη?

Tην αντιληψη για την αθανασια της ψυχης την συναπαρτιζουν τρια βασικα στοιχεια:

α) Η πιστη πως υπαρχει ζωη και επειτα απο τον θανατο

β) Η πεποιθηση πως ο ανθρωπος στην επιγεια ζωη του ειναι δισυποστατος και αποτελειται απο το υλικο σωμα του και απο την αυλη και ανεξαρτητη απο το σωμα ψυχη

γ) Η αντιληψη πως μονο το σωμα ειναι θνητο,ενω η ψυχη ειναι αθανατη.Οταν δηλαδη πεθαινει καποιος το σωμα διαλυεται εις τα ''εξ ων συνετεθη'',ενω η αυλη ψυχη εξακολουθει να ζει αιωνια.

Με το θεμα αυτο,αν υπαρχει ψυχη η οχι,αν ειναι αυλη και ανεξαρτητη απο το σωμα καταπιαστηκε η φιλοσοφια απο την αρχαια
εποχη.Απαντηση στο προβλημα εδωσαν και οι δυο κλαδοι της φιλοσοφιας και η ιδεαλιστικη και η υλιστικη.Κατα τον ιδεαλιστη φικλοσοφο Καντ η αθανασια της ψυχης ειναι αδυνατο να αποδειχθει ορθολογικα,ομως η πιστη στην αθανασια της ψυχης ειναι επιτακτικη απαιτηση του λογικου-του πρακτικου λογου-γιατι μονο ετσι θα πραγματοποιηθει ο ηθικος νομος και θα ικανοποιηθει η ηθικη ιδεα που ειναι ανικανοποιητη και ανεφικτη στην επιγεια ζωη.

Στην αρχαια Ελλαδα θερμος υποστηρικτης της αθανασιας της ψυχης,οπως παρουσιαζεται απο τους Πλατωνικους διαλογους ειναι ο Σωκρατης,ο οποιος διδασκει,οτι το ανωτατο χρεος του ανθρωπου ειναι η φροντιδα για την ψυχη και το σωμα πρεπει να υπηρετει τις αναγκες της.Ο Πλατωνας επισης με ζηλο και φανατισμο υποστηριζει την αθανασια της ψυχης και προσπαθει να την θεμελιωσει φιλοσοφικα.Σε τεσσερις απο τους διαλογους του στον ''Φαιδωνα'',''Φαιδρα'',''Τιμαιο'' και ''Πολιτεια'' καταπιαστηκε με την αποδειξη της αθανασιας της ψυχης,οπου υποστηριζει πως η ψυχη ειναι αθανατη,ζει αιωνια,προυπηρχε,θα υπαρχει και μετα τον θανατο,ειναι αφθαρτη και ανηκει στα αορατα και αιωνια οντα σε αντιθεση με το σωμα που ανηκει στα ορατα και εφημερα.

Σωμα και ψυχη ενωνονται προσκαιρα και οσο διαρκει η ενωση αυτη,η ψυχη κυβερνα και εξουσιαζει το σωμα.Κι αυτη ειναι η αφετηρια για καθε κινηση του οργανισμου.Με τον θανατο η ψυχη χωριζεται απο το σωμα και εξαρταται απο την συμπεριφορα της ψυχης αν και σε ποια μορφη θα ξαναγεννηθει.Οι ψυχες που δεν μπορεσαν στην επιγεια ζωη να αντισταθουν στους πειρασμους,να υπερνικησουν τις ανθρωπινες αδυναμιες και δεν ακολουθησαν το δρομο της αρετης ειναι καταδικασμενες να μετεμψυχωνονται σε νεα ανθρωπινα σωματα.Αν ομως η ψυχη νικησει την υλη,εξασφαλιζει την αθανασια,λυτρωνεται απο τα δεσμα του σωματος κι ανεβαινει στον κοσμο των ''ιδεων'',οπου λαμπει η ιδεα του ''αγαθου''.

Οι Πυθαγορειοι επισης υποστηριζαν με φανατισμο την αθανασια της ψυχης η οποια ειναι βασικο δογμα στη φιλοσοφικη διδασκαλια του Πυθαγορα.Για να πετυχουμε μετα τον θανατο τη θεικη μακαριοτητα,πρεπει να ειμαστε εναρετοι στην επιγεια ζωη μας.Οι ψυχες,διδασκει ο Πυθαγορας,που ειναι εναρετες σ'αυτο το κοσμο,πηγαινουν μετα τον θανατο στην κατοικια των θεων,οσες ομως δεν ακολουθουν το δρομο της αρετης,θα υποφερουν και θα τιμωρηθουν και θα μετεμψυχωνονται απο σωμα σε σωμα.Γι αυτο πρεπει ο ανθρωπος να δαμαζει τις επιθυμιες του.

Ο Αριστοτελης δεχεται κι αυτος την αθανασια της ψυχης και διδασκει πως υπαρχουν τρια ειδη ψυχης η φυτικη,η ζωικη και η λογικη.Το ανωτερο ειναι η λογικη(ποιητικος νους) ειναι αφθαρτη και δεν θιγεται απο την καταστροφη του σωματος.

Αν παμε στον μεσαιωνα βλεπουμε οτι η φιλοσοφια εμπνευσμενη απο τα διδαγματα της Χριστιανικης εκκλησιας και της θεολογιας δεχοταν την αθανασια της ψυχης.Και στους νεωτερους χρονους το ιδιο δεχονται ολοι οι ιδεαλιστες φιλοσοφοι.http://boulaki.pblogs.gr/