Η παρουσιάστρια και ο σχεδιαστής δεν έκρυψαν ποτέ το δέσιμό τους. Η Ρούλα κάθε φορά που φορούσε όσα έφτιαχνε μόνο για εκείνη «ψήλωνε» πολλούς πόντους. Στην πραγματικότητα οι δυο τους χάθηκαν όταν εκείνος το θέλησε. Όταν ο Μιχάλης διάλεξε την απομόνωσή του.
Εκείνη όμως, σε κάθε ευκαιρία προσπαθούσε να επικοινωνήσει με τον «αρκούδο» της, όπως τον έλεγε.
Η είδηση του θανάτου του ήταν για τη Ρούλα ένα μεγάλο προσωπικό πλήγμα. Ένας άνθρωπος που τον συμπεριλάμβανε στα απόλυτα δικά της πρόσωπα έφυγε και εκείνη δεν μπορούσε να κάνει τίποτα, εκτός από το να διαλυθεί σε κομματάκια.
«Είναι φίλος μου. Εσύ το ξέρεις. Είναι φίλος μου. Δεν έχω να πω τίποτα. Οφείλουμε να τον σεβαστούμε. Τους ανθρώπους που φεύγουν πρέπει να τους σεβόμαστε, δεν χρειάζονται λόγια», ήταν τα λόγια της μόλις σήκωσε το τηλέφωνο, ανάμεσα στους λυγμούς της. Στον ενεστώτα, ο Μιχάλης είναι ακόμα εδώ. Δεν έχει προλάβει να το συνειδητοποιήσει, ίσως και να μην θέλει.
Η Ρούλα Κορομηλά έχει δίκιο. Τα πραγματικά «αντίο» δεν λέγονται στα social media, στις συνεντεύξεις, στις δηλώσεις των δέκα λέξεων. Λέγονται σε εκείνους που έφυγαν, με απόλυτο σεβασμό, με όποιον τρόπο διαλέξει ο καθένας για να τιμήσει όσα νιώθει.
Λίγα λόγια για τον Μιχάλη Ασλάνη
Ο Μιχάλης Ασλάνης καταγόταν από την Μικρά Ασία, γεννήθηκε το 1948 και μεγάλωσε στη Χαλκίδα. Από την ταλαντούχα γενιά της σχολής ΒΑΚΑΛΟ, σπούδασε διακόσμηση, γραφικές τέχνες, ιστορία τέχνης με σπουδαίους καθηγητές τους ζωγράφους Τέτση, Μοσχίδη, Γούναρη, Πρέκα, Βακαλό.Συγχρόνως το 1974 με τις σπουδές του ξεκίνησε την καριέρα του τελείως αυτοδημιούργητος.
Οι δημιουργίες του πόζαραν σε όλα σχεδόν τα εξώφυλλα των τότε ελληνικών περιοδικών και κέρδισαν τις καλύτερες κριτικές χάρη στις πετυχημένες και πολύ έθνικ επιρροές του.
Έκτοτε η δουλειά του έχει παρουσιαστεί σε ατομικές ή ομαδικές επιδείξεις μαζί με σημαντικούς ξένους σχεδιαστές στο Παρίσι, στο Μονακό, στην Μόσχα, στην Κωνσταντινούπολη, στην Κύπρο, στο Μιλάνο, στην Ρώμη, στο Μπάρι, στον Καναδά.
Σχεδίασε τα ρούχα για τους υπαλλήλους του Αττικό Μετρό και του αερολιμένα Ελευθέριος Βενιζέλος.
Εκτός από ρούχα, ο σχεδιαστής συνεργαζόταν με μεγάλες εξαγωγικές μονάδες που πωλούν στην ελληνική και ξένη αγορά είδη σπιτιού, αξεσουάρ μπάνιου, ομπρέλες, εσώρουχα, αντρικά και παιδικά ρούχα με την υπογραφή του.
Είχε αποκτήσει από τους ανθρώπους της μόδας τον τίτλο του «εθνικού σχεδιαστή».
Σοκαρισμένοι οι φίλοι και συνεργάτες του
Ρέα Τουτουνζή:«Είναι άδικο! Ξεκινήσαμε τη συνεργασία όταν ήμουν 19 χρονών, έιναι ένα μεγάλο κεφάλαιο για μένα, πολλά χρόνια μαζί, με πήρε από παιδί και με έφτασε γυναίκα. Ήταν ένας πολύ γλυκός, ευγενικός και χαμογελαστός άνθρωπος. Ήταν ένα παιδί, ευχάριστο παιδί. Θα μας λείψει πολύ. Αφήνει ένα μεγάλο κενό στο χώρο».Νίκη Κάρτσωνα: «Δύσκολο να πιστέψει κανείς την είδηση. Συνεργάστηκα την χρυσή δεκαετία 1990 – 2000 και με πολύ κόσμο. Ήταν ένας άνθρωπος ευχάριστος, τα ήθελε όλα στην τελειότητα, και ζούσε μέσα από την αγάπη του κόσμου. Είχε πολλές ευαισθησίες σαν άνθρωπος. Δεν έχουμε όλοι οι άνθρωποι τη δύναμη να αντιμετωπίζουμε καταστάσεις».
Βασίλειος Κωστέτσος: «Σφραγίζει το τέλος με το θάνατο του, στο κόσμο της μόδας. Το γνωρίζω από 14 χρονών, ήταν αδερφός, φίλος και οικογένεια. Ήταν ένας θρύλος για την ελληνική μόδα».
Νόνη Δούνια: » Ένας εξαιρετικός, δοτικός, απλός, φιλικός άνθρωπος. Δεν πείραξε ποτέ κανέναν. Ήταν ένας κύριος, με κάπα κεφαλαίο. Ευγενέστατος, γλυκός και χαμογελαστός συνεργάτης. Μόνο θετικά λόγια έχω να πω από την συνεργασία μας και δε νομίζω ότι θα βρεθεί άνθρωπος να πει κάτι αρνητικό για τον Μιχάλη».
Από τη Χρίσλα Γεωργακοπούλου
http://www.govastileto.gr/