Στο διάβα σου, θα συναντήσεις πολλούς ανθρώπους... κάποιοι θα ξεχωρίσουν... θα σημαίνουν έννοιες ξεχωριστές... θα δώσουν νοημα στις λέξεις και αξία στη ζωή σου... θα φωτίσουν με φως, μέρη της ψυχής σου που ήταν σκοτεινά... θα σε μάθουν να βλέπεις πράγματα που μέχρι χθες δεν μπορούσες ή δεν ήξερες να δεις... θα γίνουν το φως, ο ήλιος σου...
Ίσως μείνουν για πάντα στη ζωή σου... ίσως για λίγο... κι ύστερα θα φύγουν... θα χαθούν...
Αν φύγουν, να τους θυμάσαι... να τους θυμάσαι και να τους βρίσκεις στις ώρες της σιωπής.. εκεί που κρατάς την ανάσα σου... και να νοιώθεις πληρότητα που ο Θεός τους έστειλε στο δρόμο σου... κι ας μην έγιναν ποτέ αυτό που λαχτάρησε η ψυχή σου... Αρκεί που σου άλλαξαν την περπατησιά στη ζωή... αρκεί που σου άπλωσαν το χέρι για να περάσεις τη γέφυρα της ζωής... και να μπορέσεις να δεις την Αλήθεια... Κράτησέ τους στην ανάσα σου... κι ύστερα, όσο κι αν σου λείπουν, κάν' τους ανάμνηση... και αφιέρωσέ τους ένα δάκρυ την ώρα της μοναξιάς... την ώρα του λυκόφωτος... θα το νοιώσουν, όπου κι αν είναι.... κι ίσως.....
Πόπη
http://attikanea.blogspot.gr