Κυριακή, Ιανουαρίου 12

Ο κατά φαντασία πρωθυπουργός

Ο κατά φαντασία πρωθυπουργός
Καλές οι φωνές της αντιπολίτευσης και της κοινωνίας αλλά σαν τα χαστούκια των Γερμανών δεν έχει…

Το γερμανικό περιοδικό Spiegel, όπως έγινε ευρέως γνωστό, άσκησε δριμύτατη κριτική στο ελληνικό κράτος και στον Αντώνη Σαμαρά, χαρακτηρίζοντας τον πρωθυπουργό της χώρας «κατά φαντασία θεραπευμένο». Ως προς το οικονομικό σκέλος της ειρωνικής αναφοράς, το περιοδικό δεν έχει άδικο. Το πρωτογενές πλεόνασμα είναι λογιστικό τρικ ενός κράτους που δεν πληρώνει τις υποχρεώσεις του, οι πολίτες εξακολουθούν να υποφέρουν και η Ελλάδα παραμένει μια χώρα με τα ίδια ακριβώς προβλήματα που την οδήγησαν στην χρεοκοπία, καθώς δεν υπάρχει πολιτική βούληση για πραγματικές τομές αλλά ένα σύστημα που προσπαθεί με νύχια και με δόντια να επιβιώσει. «Η Ελλάδα, το πλήρες μέλος της ΕΕ και της ευρωζώνης, μία αναπτυσσόμενη χώρα; Ένα αποτυχημένο κράτος όπως το Αφγανιστάν και σύντομα ίσως και το Πακιστάν; Πίσω από αυτούς τους αριθμούς η Ελλάδα παραμένει αυτό που ήταν: μία χώρα χωρίς κράτος, τουλάχιστον χωρίς αποτελεσματικό κράτος. Όποιος έχει σαφή εικόνα της διοίκησης, της δικαιοσύνης και της πολιτικής στην Ελλάδα πρέπει να συνεχίσει να αμφιβάλλει ότι η Ελλάδα θα εξυγιανθεί κάποτε» αναφέρεται χαρακτηριστικά στο καυστικό κείμενο.

Πίσω από τις λέξεις καταλαβαίνει κανείς ότι οι γερμανικές καμπάνες άρχισαν να ηχούν. Την ίδια μέρα που Τα Νέα σχεδόν έταζαν deal για το ελληνικό χρέος στις 5 Μαΐου, με ένα πρωτοσέλιδο σκίτσο του Ευάγγελου Βενιζέλου να κουνά αποφασιστικά το δάκτυλο προς την Ευρώπη, το Spiegel ξιφουλκεί κατά της Ελλάδας και προειδοποιεί ότι με λογιστικά τρικ δεν αναμορφώνονται κράτη. Και τα κράτη που δεν αλλάζουν, δεν δικαιούνται απομειώσεις χρεών. Αυτό είναι το ουσιαστικό νόημα.

Εκεί που το Spiegel κάνει λάθος, προφανώς για χάρη ενός ευφάνταστου τίτλου δίπλα στη φωτογραφία του έλληνα πρωθυπουργού, είναι το «κατά φαντασία θεραπευμένος».

Όχι, δεν είναι κατά φαντασία θεραπευμένος ο Αντώνης Σαμαράς. Είναι κατά φαντασία πρωθυπουργός. Είναι τόσο δεσμευτικά αυτά που έχει υπογράψει, από όταν ήταν στην αντιπολίτευση κιόλας, ώστε δεν αποφασίζει. Ούτε καν διαχειρίζεται. Απλά ο ίδιος και η συγκυβέρνηση του προτείνουν κατά καιρούς ισοδύναμα των υπογεγραμμένων υποχρεώσεων, τα οποία συνήθως απορρίπτονται. Το παραδέχεται και η ίδια η κυβέρνηση όταν πανηγυρίζει «μονομερή» νομοθετήματα.

Φαντασία στην εξουσία δεν θέλαμε; Μόλις το τερματίσαμε…

Δημήτρης Ζακχαίος
 ramnousia.com