ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: Διαπραγματεύσεις: οι «Θεσμοί» ενδιαφέρονται μόνο να «βγουν» τα Νούμερα και τα Κέρδη τους και αδιαφορούν για την Ανθρωπιστική Κρίση
Όσο εντατικοποιούνται οι διαπραγματεύσεις μεταξύ της Ελληνικής Κυβέρνησης και των τροϊκανών – «θεσμών» τόσο πιο καθαρά φαίνεται ότι οι «εταίροι» μας δεν ενδιαφέρονται για μια κοινά αποδεκτή λύση.
Νέες μειώσεις συντάξεων, εξωφρενικές αυξήσεις του ΦΠΑ και εξοντωτικά μέτρα έχουν «πέσει» ξανά στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, επιδιώκοντας
τη συνέχιση της οικονομικής αφαίμαξης ενός ήδη καθημαγμένου λαού.
τη συνέχιση της οικονομικής αφαίμαξης ενός ήδη καθημαγμένου λαού.
Είναι προφανές ότι οι τροϊκανοί – «θεσμοί» είναι αποφασισμένοι να επιβάλλουν μια οικονομική πολιτική που θα ανταποκρίνεται αποκλειστικά και μόνο στα αγοραία συμφέροντα τα οποία και, ουσιαστικά, εκπροσωπούν.
Παράλληλα, δείχνουν παγερά αδιάφοροι απέναντι στην αναγκαιότητα εφαρμογής μιας άλλης πολιτικής από την πλευρά της κυβέρνησης. Δεν αναγνωρίζουν παρά μόνο κυβερνήσεις υποτακτικών, κάτι που, φυσικά, βρίσκεται σε κατάφορη αντίθεση με οποιαδήποτε στοιχειώδη, δημοκρατική λογική. Σε αυτόν τον «ταξικό τους πόλεμο», οι «θεσμοί», έχουν επιστρατεύσει κάθε διαθέσιμο και «πειστικό» μέσο: μέτρα «οικονομικής ασφυξίας», απειλές, εκβιασμούς.
Από την άλλη πλευρά, τα εγχώρια και τα ξένα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (ΜΜΕ), αυτοί οι πιστοί στυλοβάτες των αγοραίων σχέσεων, εμφανίζονται σήμερα ως δυναμικοί αρωγοί στην προώθηση του νεοφιλελεύθερου σχεδίου των «θεσμών». Έτσι, αν οι τελευταίοι συγκρούονται μετωπικά με την κυβέρνηση, τα ΜΜΕ επιτίθενται ενάντια στην κοινωνία προκειμένου να κάμψουν το ηθικό των πολιτών, διασπείροντας τον τρόμο της επερχόμενης καταστροφής σε όποιον δε συνταχθεί με τη μονοδιάστατη αγοραία πολιτική τους.
Τέλος, δε θα πρέπει να διαφύγουν της προσοχής μας οι «Χατζηαβάτηδες» της πολιτικής. Το πολιτικό κατεστημένο που συντάσσεται ασμένως με τις προκλητικές απαιτήσεις των θεσμών, πουλώντας τους εξυπηρέτηση, σε μια προσπάθεια να αναπαράγει την ύπαρξή του στην πολιτική σκηνή της χώρας.
Οι στιγμές είναι ιστορικές. Οφείλουμε όλοι να κατανοήσουμε ότι είναι τουλάχιστον αφέλεια να πιστέψουμε ότι τα προγράμματα λιτότητας αποτελούν πρόσκαιρη επιτακτική ανάγκη. Πρόκειται, αντίθετα, για μια συνειδητή πολιτική φτωχοποίησης της κοινωνίας προκειμένου να καθιερωθεί ο μισθός των 300 €. Μόνο έτσι θα γίνουμε «ανταγωνιστικοί» (!), μόνο έτσι θα καταστούμε «ειδική οικονομική ζώνη» (!).
Εθελοτυφλούν όσοι πιστεύουν ότι οι σημερινές διαπραγματεύσεις θα μπορούσαν να καταλήξουν σε ένα αμοιβαία για όλες τις πλευρές αίσιο τέλος
χωρίς αντίδραση,
χωρίς κοινωνική κινητοποίηση,
χωρίς σύγκρουση.
Η Σοσιαλιστική Προοπτική θεωρεί ότι οι θεμελιώδεις Αρχές της ισότητας, της ισοτιμίας, της ισονομίας, της αλληλεγγύης και της κοινωνικής δικαιοσύνη, δεν μπορούν να καταστρατηγηθούν στο όνομα της κρίσης του συστήματος, ούτε φυσικά να τεθούν υπό διαπραγμάτευση.
Αν η Ε. Ε. τις αμφισβητεί ή τις απεμπολεί, τότε ας αναλάβει και το βάρος της ευθύνης της νομοτελειακής διάλυσής της, στα εξ ων συνετέθη.
http://sosialistiki-prooptiki.