Kαταρρέουν τα έσοδα του κράτους. Παράγουμε μόνο πολιτικό και μηντιακό υπόκοσμο


Δυο αιώνες τώρα μέσα στον ίδιο βούρκο με τους κακομούτσουνους


Δεν είναι φυσικά να απορείς από την εμμονική τάση αυτοκαταστροφής που χαρακτηρίζει αυτόν τον λαό
Καταρρέουν τα έσοδα του κράτους καθώς η ένταση της πανδημίας σκοτώνει την Οικονομία.
Οι αλυσίδες των ξενοδοχείων γονατίζουν, ενώ το real estate πολύ σύντομα θα είναι μία έρημος μισοτελειωμένων πολυτελών πολυκατοικιών.
Πολύ δύσκολα θα δώσουν οι Ευρωπαίοι άλλα 32 δις ευρώ σε μία ανυπόληπτη χώρα.
Σε ένα κράτος που καθημερινά βουλιάζει στον βούρκο και τη λάσπη η μόνη εν αφθονία παραγωγή είναι ο μηντιακός και πολιτικός υπόκοσμος σε όλους τους κομματικούς χώρους.
Δεν είναι φυσικά να απορείς από την εμμονική τάση αυτοκαταστροφής που χαρακτηρίζει αυτόν τον λαό.

Δύο αιώνες τώρα μέσα στον ίδιο βούρκο με τους κακομούτσουνους προσπαθούμε να φθάσουμε στον ολοκληρωτικό θάνατο και αφανισμό.
Οι προσπάθειες ευτελισμού σκάβουν σιγά σιγά τον λάκκο μας δύο αιώνες τώρα.
Που θα πάει θα καταφέρουμε να πέσουμε μέσα και να στεγανοποιήσουμε οριστικά τη ταφόπλακα.
Το τέλος των κακομούτσουνων πλησιάζει.
Πάρτε παράδειγμα τον τουρισμό. Από εκεί που ο μπριλ κριμ Χάρης Θεοχάρης και λοιποί πεπετζήδες ειδικοί ανέμεναν 8 δις ευρώ έσοδα τώρα κατεβάζουν τον πήχη στα 5 δις ευρώ. Φυσικά με την σιγουριά του μάντη Κάλχα ισχυρίζονται ότι το 2021 θα χεστούμε στην ανάπτυξη.
Αυτή την εκτίμηση μάλιστα την ακούς και από ειδικούς και βαρύγδουπους αναλυτές, επικεφαλής εταιριών και πάει λέγοντας λες και μπορούν να προβλέψουν το μέλλον.
Εχουμε καταντήσει οι αναλύσεις να μοιάζουν με τον τρόπο που λέει τα ζώδια ο Κώστας Λεφάκης.
Ποιος δίνει το δικαίωμα σε όλον αυτό τον όχλο να μιλάει για έκρηξη της ανάπτυξης το 2021; Ποιος γνωρίζει το μέλλον και μάλιστα εν μέσω ασταμάτητης πανδημίας;
Τι ανοησίες λαικισμού είναι όλα αυτά ρε σεις;
Το γεγονός είναι ότι αυτό το κράτος δύο αιώνες μετά την δημιουργία του εξακολουθεί να παράγει μπόχα και κακομούτσουνους σε θέσεις κλειδιά από τις οποίες εξαρτάται το μέλλον.
Γι΄αυτό και δεν έχει μέλλον παρά μόνο το παρελθόν του ανυπόληπτου, νοσηρού, πελατειακού κράτους.
Ένα τέτοιο κράτος δεν μπορεί να έχει ουδεμία τύχη.
Η μπόχα θα εξακολουθεί να κάνει πνιγηρή την ατμόσφαιρα έως τον οριστικό αφανισμό από τις αναθυμιάσεις.
Αει σιχτίρ…
Βασίλης Μπόνιος

 kourdistoportocali.com