Βαθιά συγκίνηση γιά τόν λεβέντη ὁμολογητή ἱερέα τῆς Μυτιλήνης!!!


Έκανε πράξη τό :  

«πειθαρχεν δε Θε μλλον  νθρώποις»

Γράφει ο Νεκτάριος Δαπέργολας

Διδάκτωρ Ιστορίας

Βαθιά συγκίνηση γιά τόν λεβέντη μολογητή ερέα τς Μυτιλήνης, πού κάνοντας πράξη τό «πειθαρχεν δε Θε μλλον νθρώποις», ρνήθηκε νά πακούσει στά βλάσφημα κελεύσματα τν

ψευτοθεολογούντων ναομάχων τς μάσκας, μέ ποτέλεσμα νά παυθε πό τόν τοπικό μητροπολίτη.

Καί ελικρινά δέν τό λέω γιά νά στενοχωρηθομε.

Τό πς λειτουργε λλωστε φ’ νός κκλησιαστική ποτέλεια στό ντίχριστο καθεστώς καί θλια πλάνη το πισκοπικο «λάθητου» φ’ τέρου, πού χουν μετατρέψει τό κκλησιαστικό διοικητικό σύστημα πό συνοδικό -πί τν ερν κανόνων- πολίτευμα σέ δυστοπική -ες βάρος τν ερν κανόνων- φασιστομοναρχία, τό χουμε δη πρό πολλο μπεδώσει πιά. π’ ατο λοιπόν περιπέτεια το ερέα τς Λέσβου δέν προσθέτει προφανς κάτι καινούργιο.

Τό λέω πιό πολύ γιά νά παρηγορηθομε καί νά στηριχθομε, κόμη καί ν γαλλιάσει (σο κι ν ατή τελευταα ρήση δείχνει παράδοξη).

Καί χι φυσικά πειδή δέν εναι πάνθρωπο καί λυπηρό τό τι τίθεται σέ ργία (καί σέ μισθολογική στέρηση) νας πολύτεκνος παπς μέ ξι παιδιά.

κενο μως πού φείλει νά μς χαροποιε καί νά μς στηρίζει, εναι τό τι μέσα στόν διωγμό πού ζομε καί πού λοένα καί περισσότερο θά κλιμακώνεται, πάρχουν καί μολογητές Χριστο μέ πνεμα ατοθυσίας καί γωνιστικό φρόνημα.

Καί σο θά βγαίνουν τέτοιοι, θά πάρχει καί λπίδα.

Δέν τό γνωρίζουμε δηλαδή τι γιά χάρη τν λίγων (πού τελικά τότε δέν ερέθησαν), δέν θά τά κατέστρεφε Θεός τά Σόδομα; μήπως δέν τό γνωρίζουμε τι τό δέντρο τς νάστασης καί τς Λευτερις ποτίζεται μέ αμα μαρτύρων καί ρώων καί τρέφεται μέ γνες καί θυσίες, πού μπορε νά μή φέρνουν μεσα καρπούς, λλά δημιουργον παρακαταθήκες ν οραν καί νεργοποιον τούς πνευματικούς νόμους;

σο γιά τόν μολογητή ερέα, Θεός οτως λλως δέν πρόκειται νά τόν φήσει.

«Μακριο στε ταν νειδσωσιν μς καί διξωσι καί επωσι πν πονηρν ῥῆμα καθ᾿ μν ψευδμενοι νεκεν μο.

Χαρετε καί γαλλισθε, τι μισθς μν πολύς ν τος ορανος».

Τήν εχή του νά χουμε!