H εξομολόγηση της Χρύσας Ρώπα για τις δύσκολες στιγμές που βίωσε όταν έμαθε πως είναι υιοθετημένη

H εξομολόγηση της Χρύσας Ρώπα για τις δύσκολες στιγμές που βίωσε όταν έμαθε πως είναι υιοθετημένη

Η Χρύσα Ρώπα, το μεσημέρι της Κυριακής βρέθηκε καλεσμένη στην εκπομπή, «Dot».

Η ηθοποιός μίλησε για το πώς περνάει την περίοδο της καραντίνας, αλλά και για τις δύσκολες στιγμές που βίωσε όταν έμαθε πως είναι υιοθετημένη.

«Καταλήγω να πιστεύω ότι οι καημένοι οι άνθρωποι που πέρασαν πόλεμο, δεν ήξεραν να διαχειριστούν μια υιοθεσία. Τότε έπρεπε να μείνει κρυφή. Δεν είχαν υπολογίσει ότι κάποια εποχή ήθελε και ο άνθρωπος την αλήθεια του. Είναι καθοριστικό για τους ανθρώπους που τους τάισαν πολύ καλά αυτό το ψέμα.

Έκτοτε έχω θέμα με το ψέμα. Υπάρχουν κάποιοι που δεν αντέχουν την αλήθεια και το σέβομαι αυτό. Εμένα η κατάσταση αυτή με έκανε ένα συναισθηματικό πρεζόνι. Ήθελα αγκαλιές και φιλιά, να με αγαπούν και να με εμπιστεύονται. Η μεγαλύτερη πληγή είναι ότι αγάπησα και εμπιστεύτηκα ανθρώπους που με αμφισβήτησαν. Έκαναν στο baby book διαγραφή στη Χρύσα και δεν το λύσαμε ποτέ. Ούτε εγώ γύρισα όμως. Είμαι παιχτούρα εγώ, μ’ αρέσει το παιχνίδι», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Η Χρύσα Ρώπα, το μεσημέρι της Κυριακής βρέθηκε καλεσμένη στην εκπομπή, «Dot».

Η ηθοποιός μίλησε για το πώς περνάει την περίοδο της καραντίνας, αλλά και για τις δύσκολες στιγμές που βίωσε όταν έμαθε πως είναι υιοθετημένη.



 

Στη συνέχεια η Χρύσα Ρώπα αναφέρθηκε στην σχέση που έχει με τον γιο της και πως είναι η ίδια σαν μητέρα.

«Είμαι μοναχικός λύκος. Ήμουν ακριβοδίκαιη μαμά, δεν έχω χτυπήσει ποτέ τον γιο μου αλλά πάντα ήξερε ότι θα υποστεί συνέπειες. Αν δεν έφευγα από καταστάσεις δεν θα υπήρχα. Πάντα μπορούμε να φεύγουμε. Ήμουν με έναν πολύ πλούσιο άνθρωπο που ήθελε να χωρίσουμε, αλλά όχι να χωρίσουμε πρακτικά. Εγώ πήρα τα βιβλία μου, το παιδί μου και έφυγα. Άφησα τα πάντα. Μένω στα νοίκια και πολύ καλά κάνω. Δεν με νοιάζει τι θα πουν. Δεν μετάνιωσα που τα άφησα όλα».

Για τον χωρισμό, την υιοθεσία της, αλλά και το ελληνικό Me Too μίλησε στο Dot η Χρύσα Ρώπα.

Μιλώντας για την υιοθεσία της είπε: «Δύσκολα. Δύσκολα. Πρέπει να τρέξεις να φύγεις. Φεύγεις και γράφεις την καινούρια σελίδα. Τότε ο κόσμος πίστευε ότι μια υιοθεσία έπρεπε να μείνει κρυφή, να μη μάθει ποτέ κανείς. Το ψέμα αυτό υπήρξε καθοριστικό για τη μετέπειτα ζωή πολλών ανθρώπων. Γενικότερα εγώ, έκτοτε, με το ψέμα έχω ένα θέμα. Η ιστορία αυτή με έκανε ένα συναισθηματικό πρεζόνι».


«Στη σχολή ήμασταν από τις 8 το πρωί έως τις 8 το βράδυ με μία ώρα κενό. Και στο δεύτερο και στο τρίτο έτος ακόμα, έμπαινε μέσα ο δάσκαλος και έλεγε: «Εδώ είσαι ακόμη; Δεν σε έδιωξαν»; Εμένα, ο Ανδρέας Βουτσινάς, όταν ήμουν στο ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας μπήκε μέσα και μου είπε «Εσύ γιατί είσαι ηθοποιός; Δεν βρέθηκε ένας άνθρωπος να σου πει ότι εσύ δεν κάνεις γι’ αυτή τη δουλειά»; Μπροστά σε όλο τον θίασο. Πήγα μέσα στο δωμάτιο, άνοιξα το νερό στο μπάνιο, κάθισα κάτω και άρχισα να κλαίω. Πώς είναι ένα ζώο που ο κυνηγός δεν το σκοτώνει ακαριαία; Δεν άντεχα από τον πόνο. Βεβαίως, έφυγα από το ΔΗΠΕΘΕ. Εγώ για να γλιτώσω από αυτό έφυγα από το θέατρο. Ήταν εκπαραθύρωση. Αν το έπαιρνα τότε στα σοβαρά μπορεί και να μην έκανα αυτή τη δουλειά».

topontiki.gr