Αγάπησα με πάθος κάτι που δεν άγγιξα

 

Προσκυνητές των μεγάλων πόθων...οι ανεκπλήρωτες μεγάλες αγάπες...

Έρωτας ανεκπλήρωτος... πάθος μου μεγάλο ....

Οι έρωτες που δεν ξεθυμαίνουν, δεν ξεθωριάζουν όσα χρόνια και αν περάσουν..

Συναισθήματα δυνατά που μένουν αναλλοίωτα , πόθος άσβεστος που σιγοκαίει μέσα μας

Δάκρυα, ατέλειωτα ξενύχτια, έγιναν όσα ονειρευτήκαμε  και δεν τα ζήσαμε...Κι όσο περνά ο καιρός, τα χρόνια, μας επισκέπτονται όλο και πιο συχνά στις νύχτες της μοναξιάς μας...

Όνειρα, πάθη, που λαμπάδιασαν και κάηκαν από συγκυρίες της ζωής πριν ακόμη τα βιώσουμε αφήνοντας τις στάχτες τους να μας καίνε ... Είναι τα "αν" που θα σε στοιχειώνουν για μια ζωή, είναι το δεύτερο ποτό που αναζητάς στην παραζάλη των αναμνήσεων, είναι τα κρυμμένα δάκρυα στο καπνό του τσιγάρου σου, είναι τα αν, αν ερχόταν αλλιώς τα πράγματα και ήμασταν μαζί...

Όσα βήματα κι αν κάνεις μπροστά, άθελά σου πάντα θα γυρίζεις πίσω....σε εκείνα που μας αιχμαλώτισαν τον νου και δεν τα αγγίξαμε....Κι ας ζούμε μια ζωή καλή, αλλά όχι όμως με τον άνθρωπο που κάποτε ονειρευτήκαμε

Εκείνα που δεν αγγίξαμε, εκείνα που ποθήσαμε, εκείνα θα αναζητά το είναι μας όλο, μέχρι και την τελευταία μας πνοή, γιατί αυτή η ανεκπλήρωτη αγάπη, αυτό το ερωτικό πάθος που δεν ζήσαμε, παρέμεινε ανόθευτο, ανέγγιχτο, αγνό ..τυπωμένο εκεί στα φυλλοκάρδια μας...

Ό,τι δεν έχει αρχίσει δεν θα τελειώσει και ποτέ. . Ίσως γι’ αυτό μας τρώνε για πάντα οι ανεκπλήρωτοι έρωτες.

Μια ολόκληρη ζωή έζησες στα όνειρά μου, χωρίς να σε έχω.....

Μαρίζα Τσιτμή