ΖΗΤΕΊΤΑΙ ΛΈΟΝΤΑΣ...

ΖΗΤΕΊΤΑΙ ΛΈΟΝΤΑΣ...
Ας πάρουμε ένα "μάθημα" φίλοι μου από έναν μύθο...
Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένα μικρό λιονταράκι που έμεινε μόνο του, μετά την δολοφονία τών γονιών του από κυνηγούς…. Για καλή του τύχη όμως, το βρήκε μία προβατίνα, το υιοθέτησε και το μεγάλωσε μαζί με τα δικά της παιδιά…
Το αποτέλεσμα ήταν το λιονταράκι να μεγαλώσει σαν πραγματικό πρόβατο! Θήλαζε, έτρωγε χόρτο και βέλαζε όπως εκείνα…
Μιά μέρα, λίγο πιο μακρυά από το σπίτι τους, δίψασαν από το πολύ παιχνίδι και πλησίασαν για να δροσιστούν στις όχθες μιας μικρής λίμνης… Έσκυψε λοιπόν το λιονταράκι να πιεί νερό και τι να δεί ; Είδε ένα πανέμορφο λιοντάρι!!! Ένας τεράστιος βρυχηθμός βγαίνει ξαφικά από το στόμα του, όταν ανακαλύπτει την πραγματική του φύση… Με μιάς όλα άλλαξαν μέσα του…
Φανταστείτε τώρα φίλοι μου, πόσοι από μας ζούμε ως πρόβατα, γιατί έτσι μας ανέθρεψαν, αγνοώντας την πραγματική μας φύση απ τη μιά κι από την άλλη παραμερίζοντας τίς συνέπειες αυτού τού γεγονότος...
Γιατί όπως είχε πει κάποτε κάποιος σοφός:
"Όταν στη ζούγκλα δεν υπάρχει λιοντάρι, βασιλιάς γίνεται η μαϊμού"!!!
Και η δική μας ζούγκλα είναι γεμάτη από "μαϊμούδες" … που φέρονται σαν βασιλιάδες…!!!
Έρχεται η ώρα όμως για να τους δείξουμε φίλοι μου, πως είμαστε λιοντάρια... και θέλουμε "Λέοντα" για αρχηγό και όχι... "μαϊμού"!!!
(Ανώνυμος εκπαιδευτικός)