Όσα δεν είπαμε με λέξεις...

 


Όσα δεν είπαμε με λέξεις...

Γι’ αυτά που θα 'θελες να σου πω...όσα περίμενες ν' ακούσεις...

Θαρρώ, πως όλα, όσα έπρεπε να σου πω...τα διάβασες στο βλέμμα μου, τ' αφουγκράστηκες στην ανάσα της ψυχής μου...

Οι εκκωφαντικές σιωπές είναι που δεν αφήνουν τις εικόνες να ξεθωριάσουν... Τα λόγια χάνονται με το πρώτο άγγιγμα πλανόδιων ανέμων στους δρόμους της λήθης.... λέξεις που δεν έχουν ειπωθεί με φωνητική ηχώ παρά μόνο με το βλέμμα, ή με την έκφραση, αυτές ποτέ δεν λησμονιούνται όσα χρόνια και να περάσουν....Τα ανείπωτα λόγια, ταξίδι της

λησμονιάς ποτέ δεν θα διαβούνε.

Όσα ποτέ δεν είπαμε με λέξεις...θα είναι πάντα εκεί...στους αδιάβατους δρόμους της   νοσταλγίας....

Μαρίζα Τσιτμή