Άγνωστοι για σένα πιο ξένοι κι από ξένους ...


Η οικογένεια είναι το Α και το Ω, πολύ σημαντική στη ζωή για όλους μας. Κάποια στιγμή έρχονται έτσι τα πράγματα , τα φέρνει έτσι η μοίρα, να έχουμε ανάγκη από ένα δικό μας άνθρωπο, να ακούσουμε μια καλή του κουβέντα, ένα λόγο στήριξης για να προχωρήσουμε κι ας είναι ο λόγος του ψεύτικος, σου δίνει δύναμη, κουράγιο, όταν νιώθεις στήριξη από κοντινό σου άνθρωπο . Δυστυχώς, όμως, υπάρχουν συγγενείς που η καρδιά τους είναι γεμάτη κρυφό φθόνο και ιδιοτέλεια που τελικά

αποδεικνύονται πολύ πιο επικίνδυνοι απ’ τους ξένους ανθρώπους.

Είναι οι  συγγενείς που προσποιούνται ότι τάχα είναι κοντά σου, στις δύσκολες στιγμές  ότι είναι  δίπλα σου, και με διάφορα τεχνάσματα σιγά σιγά χάνονται εξαφανίζονται, και όχι μόνο, κάνουν και ό,τι μπορούν για να σε αδικήσουν κληρονομικά -με τη λογική -τώρα αυτό που περνάς εσύ, σιγά μην ασχοληθείς με περιουσιακά . Κι έρχεται μια μέρα που μαθαίνεις ότι εσύ είσαι έξω από κάθε τι που νόμιμα δικαιούσαι... Πέφτεις απ' τα σύννεφα και έρχεσαι σε τρομερό δίλημμα ...τώρα τι κάνεις, μπαίνεις σε μια νόμιμη διαδικασία να πάρεις ό,τι σου  ανήκει ή τα παρατάς όλα και αποποιείσαι κάθε συγγένεια μ' αυτά τα "συγγενικά"  σου πρόσωπα;

Τότε νιώθεις περίεργα, αλλάζουν πολλά μέσα σου...

Διαπιστώνεις ότι εσύ διαφέρεις τελείως από τα συγγενικά σου μέλη

Κανένα σημείο επαφής. Κανένα είδος επικοινωνίας.

Νιώθεις θυμό, οργή, ότι δεν σε υπολογίζουν ακόμη και στα πιο δύσκολα της ζωής σου...

Νιώθεις μέσα σου τελείως ξένος για εκείνους που χωρίς να το θέλεις εσύ, σώμα τους ήσουν.

 Αδιάφορες παρουσίες μέσα στο χρόνο. Κι όταν στο δρόμο σου τύχει να τους συναντήσεις δεν έχεις κάτι να τους πεις, νιώθεις μόνο αηδία και αδιαφορία ... Απόντες και απούσες στα δύσκολα χρόνια της ζωής σου.

Κανένα σημείο επικοινωνίας. Ξένο σώμα με το ίδιο αίμα και σ' αυτή τη σκέψη...αηδιάζεις

Παλιότερα σε πείραζε, και πολύ μάλιστα . Τώρα συνήθισες και πια δεν σε νοιάζει ..Ίδιο αίμα που εύχεσαι πολλές φορές αίμα σου να μην ήταν.

 

Για την οικογένεια μιλώ. Για τους κακούς συγγενείς. Πικρό φρούτο αυτό, με δηλητήριο...

Υποκριτές.

Καταλαβαίνεις πως δεν έχεις καμιά ομοιότητα μ' αυτούς

Αποποιείσαι κάθε συγγένεια  και όταν τυχαία τους συναντήσεις κάνεις πως δεν τους γνωρίζεις, τελείως άγνωστοι για σένα, πιο ξένοι κι απ' τους ξένους ...

Μαρίζα Τσιτμή