Θύμησες...θύμησες σε απόσπασμα θανάτου...μπροστά σ' ένα μισοτελειωμένο έργο ζωής...

Θύμησες...θύμησες, στέκεις μπροστά σε απόσπασμα θανάτου... σ' ένα μισοτελειωμένο έργο ζωής...ένας καθημερινός βασανιστικός θάνατος χωρίς διεξόδους φυγής…Να αγαπάς σαν να μην υπάρχει αύριο γιατί αυτό το αύριο ίσως ποτέ να μην έρθει....

Μαρίζα Τσιτμή