Παρασκευή 25 Νοεμβρίου 2022

Κράτησα την ανάσα σου στη δική μου ανάσα--Μαρίζα Τσιτμή---Εκδόσεις Οσελότος


 Σκέψεις αγρύπνιας της νύχτας μετανάστες

σε δρομολόγια άγονης γραμμής

της μοναξιάς μου έρημοι, μοναχικοί διαβάτες

χαμένοι κρίκοι στου δυνάστη χρόνου της σιωπής


 

Τι κι αν ο χρόνος ξεθωριάζει της μνήμης τα μονοπάτια

τι κι αν τρεμοπαίζουν οι σκιές τους να σβηστούν

εγώ κράτησα την ανάσα σου, στη δική μου ανάσα

το χαμόγελό σου, φως, που άλλοι δε μπορούν να δουν

 

Τις νύχτες, σου μιλώ λες κι είσαι μαζί μου

σε ρωτάω όλα όσα στο μυαλό με τυραννούν

παγωμένη απουσία η ηχώ της κραυγής μου

κι απόψε πάλι οι σκέψεις μου, στους δρόμους θα βγουν

 

Κρατώ απ' τον ίσκιος σου σκόνη στα όνειρά μου

στις στράτες του αγέρα για να περνάς μόνο εσύ

να 'ρχεσαι κάθε βράδυ, μη με ξεχάσεις καρδιά μου

να διώχνεις τους φόβους μου μ' ανέμου πνοή...

 Μαρίζα Τσιτμή

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Οποιοσδήποτε κάνει σχόλια φέρει και την ευθύνη αυτών που λέει και ο κάθε αναγνώστης είναι ελεύθερος να τον χαρακτηρίζει από αυτά. Παρόλα αυτά ,γνώμες από κομματόσκυλα θα διαγράφονται γιατί η εποχή τους πέρασε, ότι έφαγαν έφαγαν και όσο κακό έκαναν στην Ελλάδα έκαναν.