Το μήνυμα της ταινίας ήταν εκκωφαντικά ξεκάθαρο για όσους την παρακολούθησαν χωρίς ιδεοληψίες και κόμπλεξ: η ανάγκη για έναν αληθινό ηγέτη. Όχι διαχειριστή. Όχι μαριονέτα.

Η ταινία αξίζει να τη δείτε, αξίζει να τη νιώσετε κι αξίζει να σας ταρακουνήσει.

Elina Karamessini 

Υπέροχη ταινία.

Και ναι, αν το αρχικό μου κίνητρο για να τη δω ήταν η μορφή του Κόμη Ιωάννη Καποδίστρια και η σκηνοθετική ματιά του Γιάννη Σμαραγδή, αυτό που με έκανε να τρέξω κυριολεκτικά στην αίθουσα ήταν οι κακές κριτικές. Γιατί κάθε φορά που "οι κριτικοί" αφρίζουν, ξέρω πως κάτι πολύ σωστό έχει γίνει.

Διότι μόνο ένας εμπαθής, ανίδεος, στενόμυαλος, απαίδευτος και πνευματικά ανεπαρκής άνθρωπος που αυτοαναγορεύεται σε κριτικό κινηματογράφου και θεάτρου (εδώ άλλωστε ότι δηλώσεις είσαι), μπορεί, μέσα από την απύθμενη ασχετοσύνη του, να προσπαθεί να θάψει μια ταινία και τελικά να τη σπρώχνει στην κορυφή. Η ηλιθιότητα, όταν εκτίθεται, λειτουργεί διαφημιστικά.

Το μήνυμα της ταινίας ήταν εκκωφαντικά ξεκάθαρο για όσους την παρακολούθησαν χωρίς ιδεοληψίες και κόμπλεξ:

η ανάγκη για έναν αληθινό ηγέτη. Όχι διαχειριστή. Όχι μαριονέτα.

Έναν ευπατρίδη. Έναν άνθρωπο με όραμα, καλλιέργεια, μόρφωση και πραγματική αγάπη για τον συνάνθρωπο. Έναν αλτρουιστή, ιδεολόγο, οραματιστή, έτοιμο να συγκρουστεί με το σύστημα, το κατεστημένο και την αδικία. Έναν ηγέτη που δεν θα μετρά κόστος, αλλά αξίες. Που κίνητρό του θα είναι η πατρίδα κι όχι η καρέκλα.

Δεν ονειρεύομαι. Είμαι ρεαλιστρια.

Δεν υπάρχει σήμερα κανείς που να συγκεντρώνει όλες αυτές τις αρετές ώστε να απογειώσει την Ελλάδα και να τη βάλει στη θέση που της αξίζει.

Από την άλλη, οι προεστοί, οι κοτζαμπάσηδες, ήταν πάντα και παραμένουν, η διαχρονική γάγγραινα κάθε χώρας. Αυτοί που δεν αφήνουν τίποτα να προχωρήσει αν δεν περνά πρώτα από το συμφέρον τους. Αυτοί που τότε λειτουργούσαν εις βάρος του λαού και που σήμερα απλώς άλλαξαν κοστούμι. Τέτοιους έχουμε άφθονους. Καποδίστρια; Ούτε έναν!

Η ταινία αξίζει να τη δείτε, αξίζει να τη νιώσετε κι αξίζει να σας ταρακουνήσει. Εγώ στο τέλος έκλαιγα.

Όχι γιατί είναι "εύκολη" ή "βολική" αλλά γιατί θυμίζει όσα ενοχλούν, τι σημαίνει ηγεσία, τι σημαίνει ανιδιοτέλεια, τι σημαίνει πατρίδα.

Κι αν κάποιοι βγήκαν από την αίθουσα θυμωμένοι ή έγραψαν κριτικές γεμάτες χολή, αυτό δεν είναι αποτυχία της ταινίας, είναι ο καθρέφτης τους. Γιατί τον Καποδίστρια δεν τον πολεμούν μόνο όταν ζει. Τον πολεμούν κάθε φορά που τους χαλάει τη βολή, ακόμη και μέσα από μια οθόνη. βλέποντας αυτή την ταινία.