Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΡΟΧΩΡΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΟΛΕΙΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΡΟΧΩΡΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΟΛΕΙΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
ΕΠΙΜΕΝΕΙ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΥΠΟΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

Η κυβέρνηση, με άρθρο σε σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών, σχεδιάζει την κατάργηση των Σχολικών Επιτροπών ΚΑΙ στις μεγάλες πόλεις της χώρας, όπως την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, τον Πειραιά, την Πάτρα, τα Γιάννενα κ.α. Θυμίζουμε πως, με το
νόμο 5056/2023, οι σχολικές επιτροπές σε όλους τους υπόλοιπους δήμους είχαν αυτοδίκαια καταργηθεί, ωστόσο, δήμοι με περισσότερα από 100 σχολεία μπορούσαν να τις διατηρήσουν.
Ενάμιση χρόνο μετά το μπάχαλο και τα τεράστια προβλήματα που δημιούργησε η κατάργηση των Σχολικών Επιτροπών η κυβέρνηση επεκτείνει το μέτρο αυτό και στους μεγαλύτερους Δήμους της χώρας, που έχουν στην ευθύνη τους εκατοντάδες
σχολεία.
Για τις συνέπειες της κατάργησης των Σχολικών Επιτροπών είχαν έγκαιρα προειδοποιήσει δεκάδες συνδικάτα των εκπαιδευτικών, το γονεϊκό κίνημα αλλά και πλήθος Δημάρχων.
Ενάμιση χρόνο μετά η πραγματικότητα επιβεβαίωσε απόλυτα τις προειδοποιήσεις αυτές.
Συγκεκριμένα:
▪ τα χρήματα που φτάνουν στα σχολεία μειώθηκαν κατά 50%, σε ορισμένες περιπτώσεις και περισσότερο. Π.χ. ένα σχολείο που λάμβανε 5-6 χιλιάδες ευρώ τον χρόνο για τα λειτουργικά του έξοδα τώρα λαμβάνει στην καλύτερη περίπτωση 1-2 χιλιάδες ευρώ!
▪ τα υλικά που φτάνουν στα σχολεία από πολλούς Δήμους, είναι πότε λιγότερα από τα αναγκαία, πότε κακής ποιότητας και πότε παντελώς αχρείαστα. Οι Δήμοι, με την τεράστια υποστελέχωση και τις γνωστές πολύπλοκες γραφειοκρατικές διαδικασίες που αφορούν π.χ. την πραγματοποίηση ενός δημόσιου διαγωνισμού (σε
άλλες περιπτώσεις απαιτείται και διεθνής!) για την προμήθεια υλικών, αδυνατούν να τους πραγματοποιήσουν έγκαιρα. Το αρμόδιο τμήμα π.χ. στο Δήμο Περάματος, που έχει στην ευθύνη του 28 σχολεία, διαθέτει μόλις … έναν (1) υπάλληλο! Σε ορισμένους
Δήμους έχουν πάει πίσω κρίσιμες εργασίες για την ασφαλή λειτουργία των σχολείων, όπως η πυρανίχνευση-πυρασφάλεια, η συντήρηση ανελκυστήρων κ.α.
▪ η γραφειοκρατία έχει αυξηθεί στο κατακόρυφο! Διευθυντές των σχολείων έχουν μετατραπεί σε λογιστές, δεινοπαθούν για να αγοράσουν στοιχειώδη πράγματα, όπως
π.χ. ένα λουκέτο. Πολλές φορές τα αιτήματά τους προς τον αρμόδιο Δήμο απλά απορρίπτονται, με το επιχείρημα πως κάποια στιγμή θα γίνει κάποιος διαγωνισμός για την προμήθειά τους. Είναι σύνηθες το φαινόμενο να κατατίθεται στα σχολεία η περιβόητη “παγία” και τελικά να μένει στην τράπεζα. Ο γραφειοκρατικός όγκος
αυξάνεται αλόγιστα για ορισμένες υπηρεσίες των Δήμων, που έτσι και αλλιώς είναι υποστελεχωμένες, εκείνες στις οποίες μεταφέρθηκε η ευθύνη μετά την κατάργηση των Σχολικών Επιτροπών. Ένας υπάλληλος στην ταμειακή υπηρεσία π.χ. αναγκάζεται να
εξετάσει δεκάδες τιμολόγια από ένα σχολείο, προκειμένου να ανανεωθεί η “παγία”, να μπουν χρήματα, με αποτέλεσμα το σχολείο να λαμβάνει χρήματα με το ζόρι μόλις δύο,
άντε τρεις φορές τον χρόνο! Σε καμία περίπτωση δεν υλοποιείται η εξαγγελία της κυβέρνησης για ένα στάνταρ ποσό (“παγία”), που θα βρίσκεται ανά πάσα στιγμή στα ταμεία του σχολείου. Είναι χαρακτηριστικό και το εξής: η αλλαγή ενός/μία
Διευθυντή/Διευθύντριας για οποιοδήποτε λόγο (σύνταξη, παραίτηση κ.α.), έχει σαν αποτέλεσμα να μπλοκάρεται πρακτικά η χρηματοδότηση και του σχολείου για πολλούς
μήνες, λόγω της απίστευτης γραφειοκρατίας που απαιτείται, αφού ο/η
Διευθυντής/Διευθύντρια είναι ο/η οικονομικά υπόλογος/η.
▪ η αδιαφάνεια, την οποία υποτίθεται θα χτυπούσε η μεταφορά των
αρμοδιοτήτων των Σχολικών Επιτροπών στον Δήμο, μεγάλωσε. Η απόκλιση ανάμεσα στα χρήματα που διατίθενται από το Υπουργείο Εσωτερικών προς τους
Δήμους για τη λειτουργία των σχολείων (έτσι και αλλιώς τραγικά λιγότερα από αυτά που απαιτούνται) και στα χρήματα που τελικά φτάνουν στα σχολεία είναι ΤΕΡΑΣΤΙΑ!
Στην καλύτερη περίπτωση, λαμβάνοντας υπόψη και την απευθείας πληρωμή των ΔΕΚΟ-Πετρελαίου-Φυσικού Αερίου από τους Δήμους, είναι το 1/3. Πολλοί Δήμαρχοι επικαλούνται την προμήθεια υλικών ή την ανάγκη διενέργειας διαγωνισμών για να δικαιολογήσουν την απόκλιση αυτή, χωρίς να μπορεί τελικά κανείς να το ελέγξει αυτό.
Πληθαίνουν οι ανησυχίες εκπαιδευτικών συνδικάτων, σύμφωνα με τις οποίες ορισμένοι Δήμαρχοι, αξιοποιώντας το νέο θεσμικό πλαίσιο, κατευθύνουν χρήματα των σχολείων σε άλλες ανάγκες του Δήμου. Τουλάχιστον, με τη λειτουργία των σχολικών
επιτροπών μπορούσε να ελεγχθεί ανά πάσα στιγμή τι χρήματα τελικά έφταναν στα σχολεία, αλλά και να διεκδικηθούν έκτακτες χρηματοδοτήσεις των Σχολικών Επιτροπών από κυβέρνηση και Δήμο, για να καλυφθούν ανάγκες των σχολείων.
Τέλος, με την αδυναμία των Δήμων να πραγματοποιήσουν τους διαγωνισμούς έχει μεγεθυνθεί και το φαινόμενο της απευθείας ανάθεσης σε μαγαζιά, με αυξημένες τιμές!
Ο ορισμός της αδιαφάνειας δηλαδή...
Αν όλα τα παραπάνω έγιναν σε Δήμους με λιγότερα από 100 σχολεία, ας φανταστεί κάποιος/κάποια τι έχει να γίνει σε τεράστιους Δήμους, με πάνω από 100 σχολεία, αν προχωρήσει κι εκεί η κατάργηση των Σχολικών Επιτροπών!
Η επιμονή της κυβέρνησης να επεκτείνει την κατάργηση των Σχολικών Επιτροπών και στους μεγάλους Δήμους της χώρας επιβεβαιώνει ότι στόχος της τελικά είναι όλα τα
παραπάνω, όπως η ασφυκτική υποχρηματοδότηση των σχολείων και η εξώθησή τους τελικά στην αναζήτηση άλλων πηγών (βλέπε χορηγούς), στα πλαίσια της πολιτικής εμπορευματοποίησης της Παιδείας και κατηγοριοποίησης των σχολείων. Μια πολιτική
που προωθήθηκε διαχρονικά από όλες τις κυβερνήσεις και περιελάμβανε τη μεταφορά αρμοδιοτήτων που αφορούσαν τα σχολεία από το Κράτος στους Δήμους και στις
Περιφέρειες, χωρίς φυσικά να διατίθενται οι ανάλογοι πόροι και προσωπικό.

Είναι χαρακτηριστικό πως η παράδοση σχολείων στο Ίδρυμα Ωνάση “ντύθηκε” με το επιχείρημα του ευεργέτη-χορηγού, που θα δώσει χρήματα για την αναβάθμιση των σχολείων, αξιοποιώντας φυσικά την τραγική υποχρηματοδότηση των σχολικών μονάδων
και τις απαρχαιωμένες υποδομές, που η ίδια η κυβέρνηση προωθεί με την πολιτική της.
Είναι, τέλος, χαρακτηριστικό πως εκπαιδευτικοί ή γονείς βάζουν συνεχώς χρήματα από τη τσέπη τους για την αγορά αναλώσιμων ή άλλων υλικών για τη λειτουργία των σχολείων, τα
οποία φέρνουν από το σπίτι τους!
Την ώρα που η κυβέρνηση ανακοινώνει πλεόνασμα-μαμούθ 12,7 δις ευρώ (!) από τη φοροληστεία του λαού μας, τα σχολεία μετατρέπονται σε επαίτες. Δύο όψεις του ίδιου νομίσματος!
Απαιτούμε να παρθεί πίσω η επικίνδυνη αυτή διάταξη. Να δοθεί η δυνατότητα επανασύστασης των Σχολικών Επιτροπών και στους υπόλοιπους Δήμους, απ’ όπου αυτές καταργήθηκαν. Να αυξηθεί άμεσα η χρηματοδότηση των σχολείων από
τον κρατικό προϋπολογισμό και τα χρήματα αυτά να καταλήγουν στα σχολεία.
Εναντιωνόμαστε στην κατάργηση των σχολικών επιτροπών από τη σκοπιά της στόχευσης και των επιδιώξεων που έχει η κυβέρνηση.

 Δε θα σταματήσουμε να απαιτούμε με ευθύνη των δήμων να υπάρχουν επιτροπές παρακολούθησης της χρηματοδότησης των σχολείων και των κατευθύνσεων της, με συμμετοχή της αντιπολίτευσης και των φορέων της
εκπαιδευτικής κοινότητας, των εκπαιδευτικών και των γονέων.
 Διεκδικούμε τη διαγραφή των χρεών των σχολείων σε παρόχους Ενέργειας, επικοινωνιών και ύδρευσης.
 Άμεση νομοθετική πρωτοβουλία για τη θέσπιση δωρεάν τιμολογίων Ενέργειας και ύδρευσης για τις σχολικές μονάδες και απαλλαγή των σχολικών δαπανών από ΦΠΑ. Εξασφάλιση αφορολόγητου πετρελαίου και Φυσικού αερίου. Καμιά οικονομική επιβάρυνση των γονιών για τη λειτουργία των σχολείων.
 Πρόσληψη μόνιμου προσωπικού όλων των αναγκαίων ειδικοτήτων στους Δήμους.
 Σύγχρονα και ασφαλή σχολεία. Άμεσος ουσιαστικός και ενδελεχής προσεισμικός έλεγχος όλων των σχολικών κτηρίων. Επισκευή και συντήρηση των σχολείων, αφού οι μαθητές κινδυνεύουν όχι μόνο από σεισμό στην ώρα λειτουργίας του
σχολείου αλλά και καθημερινά από τα κακοσυντηρημένα υλικά (σοβάδες, φωτιστικά υλικά, πόρτες, τζάμια κ.λπ.). Άμεση έκδοση πιστοποιητικών καταλληλότητας, πυρασφάλειας και έλεγχοι του ηλεκτρομηχανολογικού εξοπλισμού.
 Αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν παιδεία χωρίς χορηγούς και ιδιώτες.
 Όχι στην κατηγοριοποίηση μαθητών, σχολείων και εκπαιδευτικών.

Αθήνα, 4-1-2026

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΡΟΧΩΡΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΟΛΕΙΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ