Ελλάς το μεγαλείο σου, σαν να μην πέρασε μια μέρα!!
"Καλως όρισες Αφέντη. Ο τόπος που ήρθες είναι καλός. Αλλά πατάς στα σκ...!"
~Με αυτά τα λόγια υποδέχτηκε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης τον Ιωάννη Καποδίστρια~
Καθώς το έτος κλείνει τον κύκλο του, η τελευταία μου δημοσίευση δεν θα μπορούσε να είναι πιο σχετική και αντιπροσωπευτική για την πορεία της ιστορίας του Ελληνικού έθνους.Μια μικρή αλλά ζωντανή στιγμή από την Ελλάδα του 1827, όπου οι χαρακτήρες και οι αποφάσεις διαμορφώνουν την ιστορία με τρόπο που εξακολουθεί να μας διδάσκει και να μας εμπνέει. Το ακόλουθο περιστατικό στη Νεμέα, με τον Καποδίστρια και τον Κολοκοτρώνη, δεν είναι απλώς μια ιστορία φιλοξενίας ή λογαριασμών αλλά η απόλυτη εικόνα του ανθρώπου που παρέλαβε μια χώρα στα πρόθυρα του χάους και τόλμησε να βάλει τάξη, να υπερασπιστεί το δίκαιο και να προστατέψει τον λαό από τις αδικίες και την αυθαιρεσία.Αξίζει να το διαβάσετε όλοι για να καταλάβετε ότι δεν έχουν αλλάξει και πολλά από τότε:
Πλησιάζοντας τη Νεμέα, ο Καποδίστριας ρώτησε τον Κολοκοτρώνη που θα διανυκτερεύσουν και εκείνος του απάντησε ότι θα μείνουν στο σπίτι του Δεσπότη, εννοώντας τον Αρχιεπίσκοπο Κορίνθου, Κύριλλο.
– Πρέπει να φροντίσω, είπε ο Κυβερνήτης μετά από ολιγόλεπτη σιωπή, να πληρωθούν όλα τα έξοδα.
– Ποια έξοδα; Τον ρώτησε ο Κολοκοτρώνης.
– Της τροφής μας, της τροφής των αλόγων και καθεξής, απάντησε ο Καποδίστριας.
– Και ποιος, υπερεξοχώτατε, πληρώνει τοιαύτα έξοδα; Ρώτησε ο Κολοκοτρώνης με ύφος. Ο Δεσπότης μάλιστα είναι άνθρωπος που αγαπά την καλή βούκαν και θα έχει πολλά και καλά φαγητά να μας δώσει.
Ο Δραγούμης που ήταν μέλος της συνοδείας του Καποδίστρια και ήταν παρών στο περιστατικό, διασώζει την οργισμένη αντίδραση του Κυβερνήτη:
–Δεν τα πληρώνετε εσείς, είπε στον Κολοκοτρώνη και γι’ αυτό παραπονείται εξαιτίας σας ο λαός!
–Και τι έχει να κάνει, υπερεξοχώτατε, ο λαός με το φαγητό του Δεσπότου; Ζήτησε να μάθει ο Γέρος του Μοριά.
–Τι έχει να κάμει! Φώναξε έξω φρενών ο Καποδίστριας, κοιτάζοντας βλοσυρά τον συνομιλητή του. Αύριο, του είπε, μόλις φύγουμε θα κάνουν έρανο στους χωρικούς για τα έξοδα του Κυβερνήτη και το χειρότερο είναι ότι θα πάρουν διπλά, όπως είστε συνηθισμένοι.
Ο Κολοκοτρώνης γέλασε. Εκείνο το γλυκόπικρο γέλιο του ανθρώπου που ξέρει, έχει παλέψει με το “θεριό” και γνωρίζει καλά ότι γλυτωμό δεν έχει από την αρπαγή και την ιδιοτέλεια.
– Ξέρεις πώς το πάει η υπερεξοχότης σου; Ρώτησε τον έξαλλο Καποδίστρια. Μια φορά έπεσε ένας ποντικός μέσα σ’ ένα πιθάρι λάδι και πνίγηκε, είπε. Ο νοικοκύρης τον βρήκε μετά από δυο μέρες και την ώρα που έβγαζε από το πιθάρι η νοικοκυρά του φώναξε: Πρόσεχε μη σταξ’ η ούρα του και βρωμίσει το λάδι.
– Δεν εννοώ, του απάντησε ανυπόμονα ο Καποδίστριας, ποια σχέση έχει ο μύθος σου με τα έξοδα του Δεσπότη.
– Μεγάλη, υπερεξοχώτατε, απάντησε ο Κολοκοτρώνης. Διότι, είτε πληρώσουμε είτε δεν πληρώσουμε, ο Δεσπότης θα συνάξει τα γρόσια. Τα δικά μας έξοδα είναι το λάδι της ουράς του ποντικού.
Ο Καποδίστριας κατάλαβε, σιώπησε. Έφτασαν στη Νεμέα, κατέλυσαν στο σπίτι του Μητροπολίτη Κορίνθου Κύριλλου, έφαγαν, ήπιαν, ο δεσπότης τους υποδέχθηκε με χαρά και τους περιποιήθηκε. Την άλλη μέρα το πρωί, πριν φύγουν, ο Κυβερνήτης, απαίτησε πλήρη λογαριασμό των εξόδων τους.
Μάταια ο Δεσπότης προσπαθούσε να τον πείσει προσβεβλημένος που ο Κυβερνήτης δεν δεχόταν τη φιλοξενία του. Ο Καποδίστριας επέμενε και τα έξοδα πληρώθηκαν.
Αργότερα στη διαδρομή ρώτησε τον στρατηγό Τσώκρη που ήταν μαζί του, αν πληρώθηκαν όλα τα έξοδα όπως είχε δώσει εντολή.
– Μάλιστα, εξοχώτατε, του απάντησε ο στρατηγός, ο οποίος με πίκρα συμπλήρωσε, κι όμως ο Θεός ξέρει ότι μέσα σε μια ώρα θα τα ζητήσουν και με τόκο από τους χωρικούς να τα πληρώσουν…
Για όλους εκείνους που "ελαφρά τη καρδία' κρίνουν τον Καποδίστρια ως αυταρχικό, αξίζει να θυμόμαστε ότι αυτή ήταν η Ελλάδα του 1827, και αυτός ήταν ο άνθρωπος που την παρέλαβε. Ταπεινός, δίκαιος, τίμιος(αξίζει κανείς να αντιπαραβάλλει την σημερινή ηγεσία όπου εκτός από τους παχυλούς μισθούς χρεώνουν στον δυσμοιρό λαό μέχρι και το τελευταίο σεντ για ότι τους καπνίσει), αποφασισμένος επιθυμούσε το καλύτερο για τον λαό που του μάτωνε την καρδιά με τα βάσανά του. Είχε να αντιπαλέψει το «θεριό» της ιδιοτέλειας, των μικροσυμφερόντων και των τοπικών παραγόντων. Από αυτό το «θεριό» ηττήθηκε και το τίμημα ήταν η ίδια η ζωή του.
Αλλά μαζί με τον Καποδίστρια, η Ελλάδα έχασε τη μοναδική ευκαιρία να αποτινάξει τον ραγιαδισμό και το κοτζαμπασιλίκι μια για πάντα. Κι έτσι, σχεδόν 200 χρόνια μετά τον θάνατο του πρώτου και μοναδικού Κυβερνήτη της, η χώρα μας εξακολουθεί να αγωνίζεται να απελευθερωθεί από τα δεσμά αυτά και να προσφέρει στους πολίτες της κοινωνική δικαιοσύνη, ισονομία και πραγματική ελευθερία.
Καθώς υποδεχόμαστε λοιπόν το νέο έτος, ας κρατήσουμε ζωντανό το πνεύμα του να αγωνιζόμαστε για το δίκαιο, να τιμούμε την αλήθεια και να καλλιεργούμε την ελευθερία, πρωτίστως την πνευματική που φωτίζει κάθε ανθρώπινη πράξη. Καλή χρονιά σε όλους, με δύναμη, σοφία και φωτεινή ελευθερία!
.Στυλ. Καβάζης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Οιοσδήποτε θίγεται από άρθρο ή σχόλιο που έχει αναρτηθεί στο oxafies.com , μπορεί να μας ενημερώσει, στο oxafies@gmail.com ώστε να το αφαιρέσουμε άμεσα. Ομοίως και για φωτογραφίες που υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα.
Στo oxafies.com ακούγονται όλες οι απόψεις . Αυτό δε σημαίνει ότι τις υιοθετούμε η ότι συμπίπτουν με τις δικές μας .