Συχνά μας ρωτάει η κυβέρνηση της συμφοράς σχετικά με το πού θα βρούμε τα χρήματα, για να χρηματοδοτηθούν οι διάφορες προτάσεις μας

 Vassilis Viliardos

Συχνά μας ρωτάει η κυβέρνηση της συμφοράς σχετικά με το πού θα βρούμε τα χρήματα, για να χρηματοδοτηθούν οι διάφορες προτάσεις μας – όπως πχ ένα ταμείο αφαλάτωσης, για τη στήριξη του αγροτικού τομέα.

Επειδή όμως δεν ελέγχουμε τα κρατικά ταμεία, αναγκαζόμαστε να ψάξουμε, υποβάλλοντας ερωτήσεις στο υπουργείο οικονομικών – διαπιστώνοντας πρόσφατα ένα αδρανές ποσόν 7,64 δις €!

Δηλαδή, υπάρχουν 7,64 δις € που κάθονται αχρησιμοποίητα - σε μία χώρα όπως η Ελλάδα, με τεράστιες ανάγκες επενδύσεων! Ειδικότερα τα εξής:

Με το νόμο 128/1975, επιβάλλεται εισφορά 0,60% σε όλα τα δάνεια που χορηγούνται σε επιχειρήσεις και τα κεφάλαια χρησιμοποιούνται στην Ελλάδα – ανεξάρτητα από την έδρα ή την ιθαγένεια του δανειστή.

Δηλαδή, οι δανειολήπτες στην Ελλάδα επιβαρύνονται με ένα απαράδεκτο χαράτσι 0,6% που καθιστά πιο ακριβή την αποπληρωμή των δανείων τους – ενώ αυτή η εισφορά δεν θεωρείται φόρος, αλλά «ειδική χρηματοδοτική επιβάρυνση υπέρ της ελληνικής οικονομίας»!

Με το άρθρο 81 του ν. 4706 /2020 τώρα προβλέπεται ότι: «Με απόφαση του αρμοδίου οργάνου του Υπουργείου Οικονομικών, οι πληγέντες από φυσικές καταστροφές, από έκτακτα γεγονότα που αφορούν τη δημόσια υγεία και από τρομοκρατικές πράξεις, μπορούν να επιδοτούνται μέσω του λογαριασμού του ν. 128/1975 – ο οποίος τηρείται στην ΤτΕ.

Εν τούτοις, αυτές οι επιδοτήσεις είναι πολύ περιορισμένες και με φθίνουσα πορεία, από 21,8 εκ. € το 2021, στα 7,6 εκ. € το 2025 – όταν οι μέσες εισφορές του ν. 128/1975 είναι της τάξης των 260 εκ. € ετήσια.

Έτσι έχει συσσωρευθεί στο λογαριασμό της ΤτΕ το ποσόν των 7,64 δις € που στην ουσία είναι αδρανές – σε μία χώρα όπως η Ελλάδα, με ανάγκες που δεν έχουν αρχή και τέλος! Εάν αυτό δεν είναι ανικανότητα ή αναλγησία, πώς αλλιώς μπορεί να χαρακτηρισθεί;